သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္၏ အဖမ္းခံရသူမ်ား ၀ တပ္ဖြဲ႕မလြတ္ေပးေသး (ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္)

သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္၏ တပ္သားမ်ားႏွင့္အတူ ေဒသခံလူထုအခ်ိဳ႕အား ဝ တပ္ဖြဲ႕မွဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားသည္မွာ လဝက္ ခန႔္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ္လည္း ျပန္လႊတ္ေပးျခင္းမရွိေသးဟု သိရပါသည္။  အဆိုပါအဖမ္းခံရသူမ်ား လႊတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္မွ မည္သို႔ႀကိဳးပမ္းေနသနည္း။ အေၾကာင္းစုံသိရေအာင္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ေျပာခြင့္ရပုဂၢိဳလ္ ဗိုလ္မွူးေလာင္ဆိုင္အား သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္မွ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားပါသည္။

http://blog.sina.com.cn/burma မွ ေဖာ္ျပထားေသာ ဝ တပ္ဖြဲ႕မွ ဖမ္းဆီးထားေသာ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္သားမ်ားပုံ

ေမး။    ။ဝ ျပည္ေသြးစည္းေရးတပ္မေတာ္က ဖမ္းဆီးထားတဲ့ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ရဲ့ တပ္သားေတြ ကိုျပန္လႊတ္ၿပီလား။

ေျဖ။    ။ မလႊတ္ေသးဘူးဗ်။ ဝ ဘက္က ၂ ႀကိမ္လူလႊတ္လာတယ္။ ေဆြးေႏြးဖို႔ အတြက္ ကိုယ္စား လွယ္လႊတ္ဖို႔။ က်ေနာ္တို႔ဘက္က မိုင္းဆတ္မွာ႐ုံးထိုင္တဲ့အရာရွိတေယာက္ကို လႊတ္လိုက္တယ္။ သူက တိုင္းရင္းသားနဲ႔ ဗမာအာဏာပိုင္ေတြကို ဆက္ဆံတဲ့လူေပါ့။ က်ေနာ္တို႔ ၂ ႀကိမ္လႊတ္တယ္ ။ တႀကိမ္မွ မေဆြးေႏြးခဲ့ရဘူး။

ေမး။။ေဆြးေႏြးမွုမရွိခဲ့ဘူးဆိုတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ရာထူး အဆင့္အတန္းသတ္မွတ္ထားတာေၾကာင့္လား။

ေျဖ။    ။ သူတို႔က ရာထူး အဆင့္အတန္း သတ္မွတ္ထားတယ္လဲ မေျပာဘူး။   ဘာေၾကာင့္မေဆြးေႏြးခဲ့တာလဲဆိုတာကိုေတာ့ က်ေနာ္ မသိရပါဘူး။

ေမး။    ။သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ရဲ့ ဗိုလ္စိုင္းခိုင္ကို ပန္ဆန္းမွာသြားလႊတ္လိုက္တယ္ဆိုတာ မွန္ပါသလား။

ေျဖ။    ။ ဘာမွမၾကားရေသးဘူးဘဲ။

ေမး။    ။အပစ္ရပ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးၿပီးဆိုေပမယ့္ ျမန္မာစစ္တပ္နဲ႔ တိုက္ေနရေသးတယ္။ ၀ တပ္ဖြဲ႕နဲ႔လည္းဆက္ဆံေရး အေျခအေနက သိပ္မေကာင္းဘူး။ ဒီျပႆနာေျဖရွင္းဖို႔ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ဘယ္ေပၚလစီကိုသုံးမလဲ။

ေျဖ။    ။ အစိုးရနဲ႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ဘဲျဖစ္ျဖစ္ ဆက္ဆံတဲ့အခါမွာ က်ေနာ္တို႔ က စည္းလုံးညီညြတ္ေရး၊ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးနဲ႔ သေဘာတူညီမွုရရွိေရး ဆိုတဲ့ေပၚလစီကိုသုံးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အခု ျဖစ္ေနတဲ့ျပႆနာဟာ ေျဖရွင္းလို႔ရတဲ့ျပႆနာျဖစ္ပါတယ္။  ဒီျပႆနာေျဖရွင္းနိုင္ဖို႔ အတြက္ ေျဖရွင္းခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိရမယ္။ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေတြ႕ဆုံေဆြး ေႏြးၿပီးေတာ့ေျဖရွင္းသြားတာ အေကာင္းဆုံးဘဲလို႔ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ ဒီနည္းကိုဘဲသုံးသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။    ။အဖမ္းခံရတဲ့လူေတြျပန္လည္လႊတ္ေျမာက္နိုင္ဖို႔အတြက္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္အေနနဲ႔ ဘယ္လို ျပင္ဆင္ထားသလဲ။

ေျဖ။    ။ က်ေနာ္ခုနေျပာသလိုဘဲ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးၿပီး ေျဖရွင္းခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဝ တပ္မေတာ္ဘက္က ဘယ္လိုေျပာလာမလဲဆိုတာ ေစာင့္ၾကည့္ေနပါတယ္။  သူတို႔ဘက္က ဆႏၵကိုသိရမွ က်ေနာ္တို႔ လိုက္ၿပီးလုပ္ေဆာင္ေပးနိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

ေမး။    ။ သၽွမ္းျပည္က ပရိသတ္ေတြက သၽွမ္းသံေတာ္ဆင့္ကိုဆက္သြယ္ေမးျမန္းလာတယ္။ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္က အဖမ္းခံရတဲ့တပ္သားေတြလႊတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္တဲ့ သတင္းမၾကားမိဘူး တဲ့။  လူထုရဲ့ ေမၽွာ္လင့္ခ်က္အေပၚ  ဘယ္လိုတုန႔္ျပန္ခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။    ။ ဟုတ္ကဲ့။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ေျဖရွင္းဖို႔ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ဘက္ကဘဲ လုပ္ခ်င္ေန႐ုံနဲ႔ မလုပ္နိုင္ပါ ဘူး။ သူ႔ဘက္ကလည္း လုပ္ခ်င္တဲ့စိတ္ရွိမွပါ။ စည္းလုံးညီညြတ္ေရးဆိုတာလဲအတူတူဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ဘက္က ဘာျဖစ္ခ်င္လဲ ေျပာဆိုလာမွ ဆက္လုပ္နိုင္ပါမယ္။ အေရာင္းအဝယ္လုပ္တဲ့သေဘာပါဘဲ။ ေရာင္းခ်င္တဲ့လူက ေဈးေခၚမယ္။ ဝယ္မယ့္လူကလဲ သူဘယ္လိုပစၥည္းမ်ိဳးနဲ႔ ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးရွိ တဲ့ဟာမ်ိဳး လိုခ်င္တယ္ေျပာၿပီးမွ အေရာင္းအဝယ္လုပ္ျဖစ္မွာပါ။

ေမး။    ။အဖမ္းခံရတဲ့လူ အမွန္ကဘယ္ႏွစ္ေယာက္ရွိလဲခင္ဗ်။

ေျဖ။    ။ ၁၄ ေယာက္ပါ။

ေမး။    ။ဟုတ္ကဲ့။ လူထု ကိုဘယ္လို ေျပာျပခ်င္ပါသလဲ။

ေျဖ။    ။ က်ေနာ္တို႔တပ္ဖြဲ႕နဲ႔တပ္သားထုအေပၚ အေလးထားမွုကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္က်ေနာ္တို႔လုပ္သြားမယ္လို႔ကတိေပးပါတယ္။

အဖမ္းခံရသည့္ မိမိတပ္သားမ်ား ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ကေတာ့ ဝ တပ္ဖြဲ႕ဘက္က ကမ္းလွမ္းေျပာဆိုမွုကိုေစာင့္ေနေၾကာင္း  သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ေျပာခြင့္ရ ဗိုလ္မွူးေလာင္ဆိုင္ကေျပာပါသည္။

ဂ်ဴလိုင္ ၃၀ ရက္က ခ်င္းမိုင္ခရိုင္ ဖွန္ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လြယ္ဆမ္ဆစ္ပ္တြင္အေျခစိုက္ေသာ သၽွမ္းျပည္ တပ္ မေတာ္ တပ္မဟာ ၇၂၇ က ၎တို႔ထံခိုလွုံေနသည့္ ျပည္တြင္းစစ္ေျပးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ မိုင္းတုံၿမိဳ႕နယ္ ပုံေတာင္း ဘက္၌ စိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ရာတြင္   ၀ ျပည္ေသြးစည္းညီညႊတ္ေရးတပ္မေတာ္က ၎တို႔ ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမအား က်ဴးေက်ာ္ လာသည္ဟုဆိုကာ သၽွမ္းျပည္တပ္မေတာ္၏ တပ္သားတခ်ိဳ႕ကို ဝ ျပည္ေသြးစည္းေရးတပ္မေတာ္ကဖမ္းဆီးထားခဲ့သည္။ ကိုယ္စားလွယ္လႊတ္၍ေဆြးေႏြးရန္ ဝ ဘက္မွေတာင္းဆိုသည့္အတိုင္း သၽွမ္းတပ္ဖြဲ႕ကလႊတ္ေပးေသာ္လည္း ေဆြးေႏြးမွုမရွိဘဲ တပ္သား ၁၄ ဦးမွာ ယေန႔တိုင္ အဖမ္းခံထားရဆဲျဖစ္သည္။

Read more »

ညိဳအုန္းျမင္႔ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ ခရီးစဥ္

ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)

စက္တင္ဘာ ၁၂၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။

မိုးသီးဇြန္ရဲ႕ သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကို ေရာက္ၿပီးတဲ႕ေနာက္၊ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္နဲ႕ အင္တာဗ်ဴးၿပီးတဲ႕ေနာက္မွာ ေျမာက္ပိုင္းကိစၥအတြက္ က်မ ဆက္ေမးမွ ရေတာ႕မယ္ဆိုတာ နားလည္ခဲ႕ပါတယ္။

 အထူးသျဖင္႔ ေျမာက္ပိုင္းကိစၥေတြကို အနီးစပ္ဆံုးသိႏုိင္တဲ႕သူေတြကို အဓိကထားၿပီး ဆက္သြယ္ေမးျမန္းမယ္လုိ႕ စဥ္းစားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုညိဳအုန္းျမင္႔နဲ႕ ေတြ႕ခြင္႔ရဖို႕ အမ တေယာက္ရဲ႕ အကူအညီနဲ႕ က်မ ၾကိဳးစားခဲ႕ပါတယ္။

ကိုညိဳအုန္းျမင္႔ရဲ႕ အေမအိမ္ကို က်မတို႕ျမစ္မခ သတင္းေထာက္ ေက်ာ္ဇင္မန္းရယ္၊ ျငိမ္းခ်မ္းရယ္ နံနက္ ၉နာရီ မထိုးမီမွာပဲ ထြက္လာခဲ႕ၾကတယ္။

မိုးဖြဲဖြဲေတြက်ေနတဲ႕ အခ်ိန္ FMI City ေရာက္ေတာ႕ ျခံ၀င္း၀က  ေခါင္းေလာင္းေလးကို က်မ ခပ္လႈပ္လိုက္တယ္။

အျပာစင္းေတြပါတဲ႕ ရွပ္အက်ီာၤလက္ရွည္နဲ႕ ဂ်င္းေဘာင္ဘီအျပာေရာင္ တြဲ၀တ္ထားတဲ႕ ခပ္၀၀နဲ႕ အမ်ိဳးသားတဦးက ေျပးလာၿပီး ျခံ၀င္းတံခါးကို လာဖြင္႔ေပးတယ္။

အဲဒီလူဟာ အမ်ားက ညိဳညိဳလို႕ ေခၚတဲ႕ ကိုညိဳအုန္းျမင္႔ပါပဲ။ ဆံပင္တိုတို၊ ရွပ္အက်ီာၤအျဖဴေပၚမွာ အျပာစင္းကို တံေတာင္ဆစ္နားထိ မေရာက္တေရာက္ေခါက္တင္ ၀တ္ထားတဲ႕ သူက က်မကို ျပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ပါတယ္။

`“facebook ထဲမွာေတာ႕ ေတြ႕ဖူးတယ္၊ လူခ်င္းေတာ႕ ခုမွ ေတြ႕ဖူးတယ္“လို႕ ကိုညိဳအုန္းျမင္႔က ျပံဳးရင္း ေျပာပါတယ္။

က်မကလည္း ကိုညိိဳအုန္းျမင္႔တုိ႕ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္လာတဲ႕ေန႕က က်မတို႕ျမစ္မခသတင္းေထာက္ေတြ သြားသတင္းယူရင္း ဗီဒီယိုရိုက္ထားခဲ႕ေၾကာင္း၊ ဗီဒီယိုထဲမွာေတာ႕ေတြ႕ဖူးေပမဲ႕ ခုမွ အျပင္မွာေတြ႕ဖူးေၾကာင္း ေျပာရင္း ႏႈတ္ဆက္ၾကပါတယ္။

ဧည္႔ခန္းထဲမွာ ၀င္ထိုင္ၿပီးေတာ႕ က်မအေနနဲ႕ ေမးခ်င္တဲ႕ သိခ်င္တဲ႕ အေၾကာင္းေတြေျပာျပရင္း ဗီဒီယိုမွတ္တမ္းယူဖို႕ကိုလည္း ခြင္႔ေတာင္းပါတယ္။

အျပင္မွာ မိုးအံု႔ေနတဲ႕အတြက္ အိမ္ခန္းထဲမွာ ဗီဒီယိုရိုက္ရေလာက္ေအာင္ အလင္းေရာင္ မေကာင္းပါဘူး။  ကိုညိဳအုန္းျမင္႔က အလင္းေရာင္ရေအာင္ မီးေတြလိုက္ဖြင္႔ေပးတယ္၊ အသံလံုေအာင္လည္း ဖြင္႔ထားတဲ႕ ျပတင္းေပါက္ေတြကို ကိုယ္တိုင္ထၿပီး ပိတ္ေပးတယ္။

ေမး။ ။ အကုိရဲ႕ ႏုိင္ငံေရးBackgroundေလးကပဲစၿပီးေမးပါရေစ ဆိုတဲ႕ ေမးခြန္းနဲ႕ က်မစၿပီး အင္တာဗ်ဴးလုပ္ပါတယ္။

ေျဖ။ ။၁၉၈၈တုန္းက က်ေနာ္ ကရန္ကုန္တကၠသိုလ္လ္၊ သမိုင္း႒ာနက ဆရာပါ၊ နည္းျပဆရာပါ။ ပင္မေပါ႔။ အေရးအခင္းၿဖစ္တဲ႔အခါႀကေတာ႔ အဲဒီတုန္းက  ဘာေခၚမလဲ ဆရာသမဂၢလည္း ပါတယ္ေပါ႕။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ဆီကိုလည္း ေရာက္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းကNLD ပါတီ မရွိေသးပါဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ကုိ၀ုိင္းလုပ္ေပးရင္းနဲ႔ NLDပါတီေထာင္တဲ႔အခါႀက ဗဟုိေကာ္မတီလုပ္ပါတယ္ ။ ေနာက္ ဗဟုိလူငယ္ဆိုၿပီးေတာ႔ တနလာရီတုိင္း ကိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔သိပ္အဖမ္းးအဆီးမ်ားလာတယ္။  ေနာက္တခါ က်ေနာ္ရဲ႕ယုံႀကည္ခ်က္္ကျပည္ပမွာရွိေနတဲ႕နယ္းစပ္မွာရွိေနတဲ႕လက္နက္ကိုင္တိုက္ေနၾကတဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႕ ဒီဘက္က ဒီမိုကေရစီအင္အားစုနဲ႕ၾကားထဲမွာက အဆက္ျပတ္ေနတယ္။

အဲဒီတုန္းက စစ္အစိုးရကို ေတာ္လွန္တဲ႕အခ်ိန္မွာ က်ေနာ္႕ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႕ ပိုၿပီးေတာ႕ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးရွိခ်င္တယ္။ ေနာက္ အဲဒီတုန္းက ABFDS ရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈက အင္မတန္အေရးၾကီးတယ္လို႕ က်ေနာ္တို႕ယူဆခဲ႕တာေပါ႕ေနာ္ အဲဒီတုန္းက စခဲ႕တာပါ။

အရင္တုန္းကေတာ႕ က်ေနာ္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈ ဘာမွ မရွိဘူး၊ အေတြ႕အၾကံဳလည္း မရွိဘူး၊ ႏိုင္ငံေရး မိသားစုကလည္း ေပါက္ဖြားလာတာ မရွိဘူး။အေမေရာ အေဖေရာက အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြပါ။ ဒါေပမဲ႕ လုပ္သင္႔လုပ္ထိုက္တယ္ ထင္လို႕ က်ေနာ္ပါလာခဲ႕တာပါ။ အဲဒါကေတာ႕ က်ေနာ္႕အယူအဆေပါ႕။

ခပ္ေျဖးေျဖး ေအးေအးနဲ႕စကားကို ပီပီသသနဲ႕ ေျပာတတ္ေပမဲ႕ တခါတရံမွာေတာ႕ စကားသံလံုးေနတတ္တာ  သတိထားမိပါတယ္။

ေမး။ ။အကိုတုိ႕က ၈၈ ၿပီးေတာ႕၊ေတာခိုတဲ႕ ေနရာမွာ ဘယ္ဘက္ကို ထြက္ခဲ႕တာပါလဲရွင္႔။

ေျဖ။ ။က်ေနာ္က ၈၈ မွာ မထြက္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ၊ ၈၉ မွာ ထြက္တာပါ။ က်ေနာ္အရင္တုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အနီးကပ္ ၊ အရင္တုန္းက သူ႕ရဲ႕ ေျပာေရး ဆိုခြင္႔ရွိသူေပါ႕ေနာ္။ ရံုးအဖြဲ႕ေတြ မလုပ္ခင္ကေပါ႕၊ေနာက္ပိုင္းေတာ႕ လူငယ္တာ၀န္ခံျဖစ္ၿပီးေတာ႕ တနသၤာရီတိုင္း တာ၀န္ခံျဖစ္တဲ႕အတြက္ က်ေနာ္ေသာ႔ေကာင္းကေန ေတာခိုခဲ႕တာပါ။ ဟိုဘက္ကမ္းပဲ ျဖစ္မယ္ေပါ႕ေနာ္၊ ရေနာင္းကို ျဖတ္ၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္ မနယ္ပေလာေရာက္ပါတယ္။

ေမး။ ။ အကုိကေလ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နားမွာ ေနခြင္႔ရခဲ႕တယ္ဆိုေတာ႕ေလ ဘာေၾကာင္႕ေတာခိုျဖစ္ခဲ႕တာပါလဲ။

ေျဖ။ ။ ဘာေၾကာင္႕ေတာခိုျဖစ္တာလဲ ဆိုေတာ႕ေလ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကေတာ႕ အၾကမ္းမဖက္တဲ႕ လမ္းစဥ္ေပါ႕ေနာ္။ ဒါေပမဲ႕ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ က်ေနာ္ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္က ဖိအားဆိုတာက တခုတည္းဖိလို႕မရဘူးေပါ႕ေနာ္။ အဲေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕က နဂိုတည္းကေနၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕မွာ Unity လိုတယ္၊  Unity ကလည္း ညီညႊတ္မွသာ အားရွိမွာေပါ႕ေနာ္။ အဲေတာ႕ ဒါေပမဲ႕ က်ေနာ္က ေဖာက္ခြဲတာတို႕ လက္နက္နဲ႕ တိုက္တာတုိ႕ ၀ါသနာမပါဘူး။ ဒီဘက္မွာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ခရီးစဥ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း က်ေနာ္လိုက္ဖူးတယ္ေလ၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တပ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ Co-operate လုပ္ေပးႏိုင္ရင္ ဖိအားေတြ တူမယ္၊ အသံေတြ တူမယ္၊ က်ေနာ္တုိ႕ညီညႊတ္မယ္ဆိုရင္ သူတုိ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို စကားေျပာမယ္။ ညွိဳႏိႈင္းမယ္ေပါ႕ေနာ္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အဲလိုေလး စဥ္းစားတာ။

ေမး။ ။အကိုက သမိုင္းဆရာလည္းျဖစ္တယ္ ၁၉၈၉မွာလည္း ေတာခိုခဲ႕ေတာ႕ လက္နက္ကိုင္ၿပီး တိုက္ပြဲ၀င္တဲ႕ အဖြဲ႕ေတြနဲ႕ေရာ သဟဇာတ ျဖစ္ပါသလားရွင္႕။

ေျဖ။ ။က်ေနာ္ကေတာ႕ လက္နက္ကိုင္ၿပီး တိုက္ပြဲေတာ႕ မ၀င္ခဲ႕႔ပါဘူး။ ABSDF လည္း က်ေနာ္ မလုပ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္က ABSDF ေခါင္းေဆာင္ေတြေပါ႕ေနာ္ ေဒါက္တာႏိုင္ေအာင္ ဆိုရင္လည္း ငယ္ငယ္တည္းက ေက်ာင္းေနဖက္၊ ဒါေပမဲ႕ သူက တတန္းၾကီးပါတယ္။ ကိုမိုးသီးကလည္း ဒီဘက္မွာ သိသြားတယ္ေပါ႕ေနာ္။  သိသြားေတာ႕  က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ စိုးရိမ္ခ်က္က အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကလည္း ကိုမိုးသီးက NLD ေပၚမွာ အျမင္သေဘာထားေတြ မရွင္းခဲ႕ဖူးေပါ႕ေနာ္။ မရွင္းခဲ႕ေတာ႕ က်ေနာ္တို႕အေနနဲ႕ မွားသြားမဲ႕ သတင္းစကား စိုးရိမ္တယ္၊ေနာက္တခုက အဲဒီအခ်ိန္က ကိုသန္းလြင္ထြန္းေပါ႕ေနာ္၊ သူတို႕ကလည္း ရွိေနတယ္။ အဲဒီေတာ႕ က်ေနာ္တို႕ပူးေပါင္းၿပီးေတာ႕ နည္းလမ္းတခုေပါ႕ေနာ္။ က်ေနာ္တို႕ စကတည္းက ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးပါ။  က်ေနာ္က လက္နက္မကိုင္ဘူး။ က်ေနာ္က ျပည္တြင္းက NLD နဲ႕ ျပည္ပမွာ ရွိေနတဲ႕ အင္အားစုေတြၾကားထဲမွာ ဆက္သြယ္ေပးတဲ႕ လူတေယာက္အေနနဲ႕ က်ေနာ္ ေနခဲ႕ပါတယ္။

ေမး။ ။ က်မအေနနဲ႕ ေရွ႕က အကိုတို႕ရဲ႕ သမိုင္းေတြကို ေသခ်ာမသိပါဘူး၊ခုလို အခ်ိန္ေရာက္မွ အကိုတို႕ရဲ႕ ေနာက္ခံသမိုင္းေၾကာငး္ေတြကို ကမန္းကတမ္းလုိက္ၿပီးေလ႕လာရတဲ႕ အေနအထားျဖစ္ေနပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႕က်မကို ျပည္႔ျပည္႔စံုစံုေလး ေျပာေပးပါေနာ္။ က်မ အေနနဲ႕ကေလ အကို႕ကို NLD (LA) ကလို႕ သိထားပါတယ္၊ ABSDF နဲ႕က ဘယ္လို ပါ၀င္ ပတ္သက္ေနသလဲ ဆိုတာလည္း ဆက္စပ္လို႕မရဘူးျဖစ္ေနတယ္။

ေျဖ။ ။ ဟုတ္ကဲ႕ ဒီလိုပါ ခင္ဗ်၊ က်ေနာ္ ဒီဘက္ကို ေတာခိုလာတဲ႕အခါက်ေတာ႕ DAB ဆိုတာ ဒီမိုခရက္တစ္ တပ္ေပါင္းစု တခုပါ။ အဲဒီတုန္းကေတာ႕ အၾကီးဆံုးပါ။  မာနယ္ပေလာမွာ အေျခစိုက္ပါတယ္။ အဲေတာ႕ က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္က အၾကမ္းမဖက္တဲ႕နည္း၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ နည္းပဲ။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ဟာ ဘယ္အခါတုန္းကမွ အၾကမ္း မဖက္ခဲ႕သလို၊ တပ္မေတာ္ျပိဳကြဲေအာင္လည္း သူဘယ္တုန္းကမွ မစဥ္းစားဘူးေပါ႕ေနာ္။ အခ်ိဳ႕လူေတြ ရွိတယ္၊ လာေျပာၾကတဲ႕ လူေတြ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ႕ သူက ယံုၾကည္တာက တပ္ကြဲတာ တိုင္းျပည္ပ်က္တာပဲေလ။ တိုင္းျပည္ပ်က္တဲ႕ နည္းက တပ္ကြဲတဲ႕နည္းပဲ၊ သူက ဒါကို မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ အျဖစ္ေစရဘူးဆိုေတာ႕ သူ႕ရဲ႕ သေဘာထားကို ဟိုဘက္က လက္နက္ ကိုင္တဲ႕သူေတြ နားလည္ေအာင္လည္း ရွင္းျပဖို႕လိုတယ္လို႕ က်ေနာ္ ထင္တယ္ေလ။ ဒါေတြအားလံုးကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ခိုင္းတာ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္တို႕က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မႈ ေနာက္ကို လိုက္ရတဲ႕ အခါက်ေတာ႕ သူတို႕ရဲသေဘာထားကို ဟိုဘက္မွာ လုပ္ေပးဖို႕ေပါ႔။

အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားက ေလးခု ရွိပါတယ္။ ကိုမင္းကိုႏိုင္တုိ႕၊ ကိုကိုၾကီးတို႕၊ ကိုေ႒းၾကြယ္တုိ႕ ကို္မင္းေဇယ်ာတုိ႕နဲ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ ၾကားထဲမွာ က်ေနာ္ရယ္ ဦးေထြးျမင္႔ရယ္က သြားသြားၿပီး စကားေျပာရတယ္။  အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းသားရပ္ေနတာက ေျမေပၚမွာ ဆိုရင္ လူ႕ေဘာင္သစ္ပါတီအေနနဲ႕ ရပ္မယ္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢတရား၀င္ မဖြဲ႔အျခင္း ေျမေအာက္မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢနဲ႕ ရပ္မယ္၊ ၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္တို႕ တိုင္းျပည္မွာ လက္နက္ကိုင္ၿပီးေတာ႕ လမ္းစဥ္ကလြဲၿပီး ဘာမွ မရွိေတာ႕ပါဘူးဆိုတဲ႕ ယံုၾကည္တဲ႕ လမ္းစဥ္နဲ႕ ေနာက္တခါ ျမိဳ႕မွာေနရင္ အဖမ္းခံရမယ္ဆိုတာကို စဥ္းစားခဲ႕တဲ႕ သူေတြေပါ႕။ အဲဒီတုန္းက ေတာခိုခဲ႕တာက ထိုင္းျမန္မာ နယ္စပ္တခုတည္းတင္ လူ သံုးေသာင္းေလာက္ရွိပါတယ္။ေၾကာက္လန္႕ၿပီးေတာ႕ ေျပးခဲ႕ၾကတာ၊ က်ေနာ္တုိ႕ တုိင္းျပည္ကလည္း တကယ္႔ကို ဦးေန၀င္းလက္ထပ္တုန္းက အင္မတန္ ေၾကာက္ရတာ ေပါ႕ေနာ္။ ေထာက္လွမ္းေရး လာၿပီ တံခါးေခါက္ၿပီဆိုရင္ ညဆိုရင္ အိပ္လုိ႕ရတဲ႕ ေနရာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ႕ အဲလုိ လူမ်ိဳးေတြ ေျပးၾကတဲ႕အခါမွာ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနတဲ႕ ဒီအင္အားစုေတြက ABSDF ျဖစ္လာတယ္။  ABSDF ကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ခိုးၿပီးေတာ႕ စာပို႕ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔လည္း ၁၉၈၉ မွာ ေနအိမ္အက်ဥ္းခ်ခံရတာလည္း ဒါကို စြဲခ်က္တင္ခံရတာေပါ႕။ ဆိုေတာ႕ ဘာပဲေျျပာေျပာ ABSDF က တကယ္႔တကယ္ လက္နက္ကိုင္ခ်င္လို႕ေတာ႕ မဟုတ္ဘူး။ က်န္တဲ႕လမ္း ေရြးစရာမရွိေတာ႕လုိ႕။ ၁၉၈၈ ကိုဖုန္းေမာ္ကစၿပီးေတာ႕ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ပစ္ဟယ္ ခတ္ဟယ္နဲ႕ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။

အဲလိုေျပာရင္း အိမ္အျပင္ကေန ေၾကာင္တေကာင္ေအာ္ေနသံၾကားလို႕ အသံဖမ္းရာမွာ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္တယ္လုိ႕ ထင္တဲ႕ ကိုညိဳအုန္းျမင္႔က ထၿပီး ေၾကာင္ကို ေမာင္းရင္း တံခါးသြားပိတ္ပါတယ္။

ေမး။ ။အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ABSDF အဖြဲ႕အေနနဲ႕ေတာခိုေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ ဖြဲ႔စည္းခဲ႕တယ္ေပါ႕ေနာ္၊ ေနာက္ အကိုက ေတာခိုၿပီးေတာ႕ ABSDF နဲ႔ ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးနဲ႕ ပတ္သက္ခဲ႕လဲဆိုတာေပါ႕ သမိုင္းေၾကာင္းကို နည္းနည္းရွင္းေအာင္ထပ္ေျပာေပးပါဦး။

ေျဖ။ ။ဟုတ္ကဲ႕ ABSDF ရဲ႕ အေနအထားေပါ႕ၿပီးေတာ႕က်ေနာ္ စိုးရိမ္တာက က်ေနာ္က သမုိင္းဆရာလည္းျဖစ္ခဲ႕တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႕ သခင္သန္းထြန္းရဲ႕ အခန္းက႑ေပါ႕ေနာ္။ အဲလို အခန္းက႑ေတြမွာ က်ေနာ္႕အေနနဲ႕ သမိုင္းတပတ္လည္မွာလည္း စိုးရိမ္မိတယ္။ စိုးရိမ္ခဲ႕တယ္ဆိုေတာ႕ ဒီမိုကေရစီကို က်ေနာ္တုိ႕ လုပ္ၾကပါတယ္။  ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႕ အာဏာေတြ႕လာတဲ႕အခါက်ေတာ႕ ခြဲျပားလာတာေတြ ျဖစ္လာတယ္ေပါ႕ေနာ္။ က်ေနာ္တုိ႕က ၾကိဳၿပီးေတာ႕ နည္းနည္း Moderate ျဖစ္တဲ႕ အေတြးအေခၚရွိတဲ႕ သူေတြနဲ႕ ေမာ္နီတာ လုပ္ဖုိ႕ေပါ႕ေနာ္။ဒါေပမဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ABSDF ဟာကလည္း သူတလူ ငါတမင္းျဖစ္ခဲ႕တယ္။ အဲေတာ႕ အဲဒီလို သူတလူငါတမင္းျဖစ္တဲ႕ ျပႆနာေတြကို က်ေနာ္တို႕က ေနၿပီးေတာ႕ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲေပါ႕ေနာ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္တုိ႕က မာနယ္ပေလာမွာ အားလံုးစံုၾကတယ္။ အဓိကကေတာ႕ ABSDF နဲ႕စာရင္ က်ေနာ္တုိ႕က တိုင္းရင္းသား ေတြရဲ႕ ပင္လံုစိတ္ဓါတ္ေတြ ဘာေတြေပၚမွာ နားလည္မႈ မလြဲေစခ်င္ဘူး။ က်ေနာ္တို႕မွာ အဆက္အသြယ္လည္း မရွိဘူး။ ၁၇(၁) လည္း ေၾကာက္ရတယ္။ အကုန္လံုးျဖစ္ေနတယ္ဆိုေတာ႕ က်ေနာ္တို႕ ေတာခိုရတဲ႕ အေၾကာင္းရင္းက က်ေနာ္တုိ႕ ဟိုကိုသြားၿပီးေတာ႕ NLD ရဲ႕ သေဘာထားေတြကိုေပါ႕ေနာ္ ေျပာမယ္ေပါ႕။ အဲဒီတုန္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အနီးကပ္အေနဆံုးက က်ေနာ္ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုေတာ႕ အဲဒါေလးကို ၀ိုင္းၿပီးေတာ႕ က်ေနာ္လုပ္ေပးခ်င္တယ္။ အဲဒီလို စဥ္းစားခဲ႕တာျဖစ္တယ္။

ေမး။ ။အဲဒီလို ေတာခိုၿပီးတဲ႕ေနာက္ပိုင္းမွာေရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အဆက္အသြယ္ရခဲ႕ပါေသးလား။

ေျဖ။ ။သူနဲ႕ တိုက္ရိုက္ေတာ႕ က်ေနာ္ မရေတာ႕ဘူးခင္ဗ်ာ၊မရေတာ႕ဘူးဆိုတာကလည္း ၁၉၈၉မွာ ေနအိမ္အက်ဥ္းက်ၿပီးတဲ႕ေနာက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အေနနဲ႕လည္း ေတာ္ေတာ္သတိထားသြားပံုရပါတယ္။ ေနာက္နဂိုကတည္းက လက္နက္ကိုင္လမ္းစဥ္ကို သူလံုး၀ မယံုဘူး။ ဒါေပမဲ႕လည္း တုိင္းရင္းသားေတြအေပၚမွာ လုပ္ေပးရမယ္ဆိုတာကို နားလည္တယ္။

ေမး။ ။အကိုက ေနာက္ပိုင္းမွာလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ အဆက္အသြယ္မရေတာ႕ဘူးဆိုေတာ႕ ႏိုင္ငံေရးလုပ္တဲ႕အခါမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားျဖစ္လိမ္႔မယ္လို႕ ရိပ္ဖမ္းသံဖမ္းနဲ႕ လုပ္ေနရသလို ျဖစ္ေနတာေပါ႕။

ေျဖ။ ။ေျပာႏိုင္တာကေတာ႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႕ ရက္ ၂၀၀ ေလာက္ေတာ႕ အနီးကပ္ေနဖူးတယ္ဆိုေတာ႕ မူေတြကေတာ႕ အကုန္သိထားၿပီးသားျဖစ္ေနတာေပါ႕။ ဥပမာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ေစာဗိုျမနဲ႕ေတြ႕ေတာ႕ သူတို႕က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ သေဘာထားကို သတင္းထဲမွာပဲ ၾကားရတယ္ေျပာတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နားက အနီးကပ္လူလာတယ္ဆိုေတာ႕သူတုိ႕့ပိုၿပီး အားတတ္တာေပါ႕။ အဓိကကေတာ႕ တိုင္းရင္းသား ေတြ ခြဲထြက္တာတုိ႕ ဘာတို႕ေပါ၊ အဲဒါေတြကလည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုယ္တိုင္ သိခ်င္ခဲ႕တဲ႕ ဟာေတြပဲ။ အဲလိုဟာမ်ိဳးေတြေတာ႕ က်ေနာ္႕အေနနဲ႕ ဆက္စပ္ေပးသလိုျဖစ္ခဲ႕တာေပါ႕ေနာ္။ အဲေတာ႕ ရိုးရိုးသားသားေျပာရမယ္ဆိုရင္ သူေနာက္ပိုင္း ဘာစဥ္းစားတယ္ဆိုတာေတာ႕ က်ေနာ္တုိ႕ မသိေတာ႕ဘူး။ ဒါေပမဲ႕ အၾကံဥာဏ္ကေတာ႕ ေပးလုိ႕ရပါတယ္။ ဥပမာျဖင္႕ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကိုသြားေတြ႕ခဲ႕တဲ႕ အေမရိကားက လႊတ္ေတာ္အမတ္ေပါ႕ေနာ္ သူသြားေတြ႕ခါနီးကို က်ေနာ္တုိ႕ကို ေခၚေတြ႕တာတုိ႕ေပါ႕ေနာ္၊ အဲလိုမ်ိဳးေတြ ရွိခဲ႕ပါတယ္။ 

က်ေနာ္ ဘယ္ေလာက္ထိလဲ ဆိုေတာ႕ ၁၉၉၅ မွာ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႕မႈ လုပ္တာက ဘယ္သူ႕အတြက္မွ အက်ိဳးမရွိဘူးဆိုၿပီး စာတမ္းေတြ ေရးခဲ႕တဲ႕အတြက္ ဒီေန႕ က်ေနာ္ NLD ကိုေတာ႕ ျပန္ဖို႕ ေတာ္ေတာ္ေလးခက္တယ္ေပါ႕ေနာ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္တို႕ အေတြးအေခၚ နည္းနည္းေလး ကြဲသြားတဲ႕ သေဘာရွိပါတယ္။

ေမး။ ဒါဆို အကိုက ABSDF အဖြဲ႕နဲ႕ ပတ္သက္မႈ မရွိဘူ းသီးျခားျဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ႕ သေဘာရွိတာေပါ႕ေနာ္။

ေျဖ။ ဟုတ္ကဲ႕၊ ဟုတ္ပါတယ္။

ေမး။ဒါဆိုက်မ တခုေလာက္ေမးခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ျပည္ေထာင္စုေန႕မွာ ABSDF ေျမာက္ပိုင္းက AB ေက်ာင္းသားေတြကိုပဲ သံသယစိတ္နဲ႕ သတ္ပစ္ခဲ႕တယ္ဆိုတာကိုေတာ႕ အကို ၾကားခဲ႕ဖူးပါသလားရွင္႕။

ေျဖ။ ဟုတ္ကဲ႕ပါ။

ေမး။ အဲဒါကို ဘယ္လိုၾကားခဲ႕တာပါလဲရွင္႔။

ေျဖ။ အဲဒီတုန္းက သမိုင္းမွာ အင္မတန္မွ ဆိုး၀ါးခဲ႕ပါတယ္။ ဒါက ကခ်င္ဘက္တင္ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး။ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ယံုၾကည္မႈ မရွိဘူး၊ ေနာက္တခါ အင္မတန္ႏုနယ္တယ္၊ က်ေနာ္တုိ႕ လူမ်ိဳးေတြ အင္မတန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးရဲ႕ အားနည္းခ်က္က တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ေခ်ာက္တြန္းၾကတာေပါ႕ေနာ္…

ေရွ႕ဆက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။

မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုးကို ေလးစားခင္မင္လ်က္ပါ

ေမသၾကၤန္ဟိန္(ျမစ္မခ)

Read more »

အာရွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္ သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲ

ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႔က အင္းယားလိပ္ ဟုိတယ္မွာ ရုံးဖြင့္ခဲ့တဲ့ အာရွ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးဘဏ္ ADB အေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕စီးပြားေရး ဖြ႔ံၿဖိဳးတုိးတက္မႈ လုပ္ငန္းေတြမွာ
ပါဝင္ ကူညီဖုိ႔ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔က သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ ( ADB ) အေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳး
တိုးတက္ေရးအတြက္ ဒီႏွစ္ကေန စတင္ၿပီး က႑ေပါင္းစုံ လုပ္ငန္းေတြကုိ ေလ့လာၿပီး အစိုးရနဲ႔ တုိက္ရုိက္ျဖစ္ေစ၊ လူမႈအသင္းအဖြဲ႔ေတြမွ တစ္ဆင့္ျဖစ္ေစ
ဆက္သြယ္ၿပီး ပံ့ပုိး ကူညီေပးသြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း အာရွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္မွ Puta.Mr. Kamayana ကေျပာဆို သြားခဲ့ပါတယ္။ ၎ ပူးေပါင္းကူညီရာမွာ
ေက်းလက္ေဒသေတြ စစ္မက္ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေနရာေတြကုိ ပထမဦးဆုံး အေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖုိ႔ လုိအပ္ေၾကာင္းနဲ႔ ADB အေနနဲ႔ နည္းပညာအရ ျဖစ္ေစ၊
capacity building သင္တန္းေပးျခင္း ျဖစ္ေစ လိုအပ္တဲ့ က႑ေတြမွာ ကူညီပံ့ပိုးသြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း ေျပာဆုိ ခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲကုိ
ျပည္တြင္း ျပည္ပ သတင္းမီဒီယာ ၃၀ ေလာက္ တက္ေရာက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္ေန႔က အင္းယားလိပ္ ဟုိတယ္မွာ ရုံးဖြင့္ခဲ့တဲ့ အာရွ ဖြ႔ံၿဖိဳးေရးဘဏ္ ADB အေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕စီးပြားေရး ဖြ႔ံၿဖိဳးတုိးတက္မႈ လုပ္ငန္းေတြမွာ
ပါဝင္ ကူညီဖုိ႔ အစီအစဥ္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ၾသဂုတ္လ ၂၁ ရက္ေန႔က သတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္ ခဲ့ပါတယ္။ ( ADB ) အေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ ဖြံ႔ၿဖိဳး
တိုးတက္ေရးအတြက္ ဒီႏွစ္ကေန စတင္ၿပီး က႑ေပါင္းစုံ လုပ္ငန္းေတြကုိ ေလ့လာၿပီး အစိုးရနဲ႔ တုိက္ရုိက္ျဖစ္ေစ၊ လူမႈအသင္းအဖြဲ႔ေတြမွ တစ္ဆင့္ျဖစ္ေစ
ဆက္သြယ္ၿပီး ပံ့ပုိး ကူညီေပးသြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း အာရွ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးဘဏ္မွ Puta.Mr. Kamayana ကေျပာဆို သြားခဲ့ပါတယ္။ ၎ ပူးေပါင္းကူညီရာမွာ
ေက်းလက္ေဒသေတြ စစ္မက္ျဖစ္ပြားေနတဲ့ ေနရာေတြကုိ ပထမဦးဆုံး အေနနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲဖုိ႔ လုိအပ္ေၾကာင္းနဲ႔ ADB အေနနဲ႔ နည္းပညာအရ ျဖစ္ေစ၊
capacity building သင္တန္းေပးျခင္း ျဖစ္ေစ လိုအပ္တဲ့ က႑ေတြမွာ ကူညီပံ့ပိုးသြားဖို႔ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း ေျပာဆုိ ခဲ့ပါတယ္။ ဒီသတင္းစာ ရွင္းလင္းပြဲကုိ
ျပည္တြင္း ျပည္ပ သတင္းမီဒီယာ ၃၀ ေလာက္ တက္ေရာက္ ခဲ့ၾကပါတယ္။

Read more »

သရုပ္ေဆာင္၊ အဆိုေတာ္ ခ်စ္သုေ၀ႏွင့္အင္တာဗ်ဴး

ဆရာ၀န္တေယာက္လည္းျဖစ္၊ သရုပ္ေဆာင္အဆိုေတာ္လည္းျဖစ္တဲ့ ခ်စ္သုေ၀ဟာ ထေရဇာ လို႔ သူမကိုသူမ ေျပာတတ္တဲ့ ခ်စ္စရာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးငယ္ေလး တေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ ဇတ္လမ္းေတြရိုက္ေနရလို႔ မအားလပ္တဲ့ၾကားက အခ်ိန္ေပးျပီး သူမရဲ့ လူငယ္ဘ၀ အသက္တာ ခံယူခ်က္နဲ႔ ဘုရားသခင္အေပၚမွာ ထားတဲ့ သူမရဲ့ ယံုၾကည္ျခင္းအသက္တာ ဘ၀အားျဖင့္ က်မတို႔ စာဖတ္သူ ပရိတ္သတ္မ်ားအတြက္ တစ္ေထာင့္တေနရာက ခြန္အားမ်ား ရရွိေစဖို႔ အတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး မွတ္တမ္းတင္ေဖၚျပလိုက္ပါတယ္။

ေမး။  ။ မဂၤလာပါ ထေရဇာ။ ထေရဇာရဲ့ မိသားစုအေၾကာင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးပါအံုး။
ေျဖ။  ။ မဂၤလာပါ စစၥတာရ္။ မိသားစုမွာဆိုရင္ ထေရာဇာက သမီးအငယ္၊ ေဖေဖက ဦးေဇာ္၀မ္း၊ ေမေမက ေဒၚဖီဖီ၊ ထေရဇာရဲ့ မမက မမ မာရင္းပါ။ ထေရဇာတို႔ မိသားစုေလးမွာ ေမေမက ခရစ္ယာန္။ ေဖေဖက ဗုဒၵဘာသာပါ။  ထရီဇာတို႔ ညီမႏွစ္ေယက္စလံုးကေတာ့ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ေတြပါ။

ေမး။  ။ ထေရဇာက ဘုရားေက်ာင္းသြားတဲ့အခါ မိသားစုနဲ႔ အတူ သြားတတ္တဲ့ အက်င့္ေလး ရွိပါသလား။
ေျဖ။  .။ ဟုတ္ကဲ့။ ေမေမရယ္ ထေရဇာရတို႔ ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ ကေတာ့ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း ဘုရားေက်ာင္းကို မပ်က္မကြက္ တက္ပါတယ္။ ထေရဇာ ခရီးသြားတဲ့ အခါေတြမွာ ကိုယ္ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ဘုရားေက်ာင္းကို မျဖစ္မေန တတ္ဖို႔ ေမေမက အေလ့အက်င့္ေလး လုပ္ေပးထားတယ္။ ေဖေဖကေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းကို လိုက္ပို႔ပါတယ္။



ေမး။  ။ မိသားစုနဲ႔ ဘုရားေက်ာင္း တက္ရတဲ့အခါ ထေရဇာ ခံစားခ်က္ေလးကို သိပါရေစ။
ေျဖ။  ။ ဓမၼသီခ်င္းေတြ ဆိုတဲ့ အခါမွာေတာ့ ထေရဇာ အေပ်ာ္ဆံုး ပါပဲ။ ဘုရားေက်ာင္း တက္တဲ့အခါ ဘုရားသခင္နဲ႔ ပိုနီးစပ္သြားသလို ခံစားရတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ျငိမ္းျငိမ္း ခ်မ္းခ်မ္းေလး ျဖစ္တယ္။ ထေရဇာ အျပစ္ေတြ ရွိေနရင္လည္း ဘုရားေက်ာင္း တက္ေနတဲ့ တေလွ်ာက္ စိတ္ထဲက တတြတ္တြတ္ေလး ေျပာေနတတ္ပါတယ္။

ေမး။  ။ ငယ္ငယ္က ထေရဇာျဖစ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံ၊ လက္ရွိျဖစ္ေနတဲ့ ဘ၀အေျခ၊ အေၾကာင္းအရာ ကိုက္ညီတယ္လို႔ ေျပာႏိုင္မလား။
ေျဖ။  ။ ထေရဇာ ရွင္သန္တဲ့ ဘ၀ပံုစံက ေန႔တိုင္းကို ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ အတိုင္းပဲ ျဖက္သြားတယ္။ ထေရဇာ ယံုၾကည္ထားတာ တစ္ခုက ဘုရားသခင္က သူ႔သားသမီးတိုင္းအတြက္ စီမံကိန္းေတြ အားလံုး ခ်ထားျပီးသားပါ။ ဘုရားရဲ့ အစီအစဥ္ အတိုင္းပဲ အားလံုးက မလြဲမေသြ ျဖစ္လာရမယ္ လို႔ ထေရဇာ ခံယူထားတယ္။ ဘုရားသခင္က အခြင့္အေရးေတြ ခ်ေပးမယ္။ ဒါကို တန္ဖိုးထားရင္ ထားတတ္သလို ဘုရားသခင္ အလိုရွိတဲ့ အတိုင္း ျဖစ္လာမယ္။ တန္ဘိုးမထားတတ္ရင္ မထားတတ္သလို စိတ္မေကာင္းစရာေတြ ျဖစ္လာမယ္ လို႔ ထေရဇာ ထင္တယ္။ ဒီလို ျဖက္သန္း လာတဲ့အတြက္ ငယ္ငယ္ကတည္းက ငါ ဘာၾကီးျဖစ္ရမယ္လို႔ေတာ့ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ထေရဇာ ဘ၀မွာ ခ်စ္တဲ့လူေတြ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း ငယ္ငယ္ ကတည္းက လိုက္လုပ္ခဲ့တယ္။ ေမေမက ဆရာ၀န္မၾကီး ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ထေရဇာ စာၾကိဳးစားတယ္။ လုပ္ခဲ့တယ္။ လုပ္ႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးေလးေတြကို ဘုရားသခင္ ေပးခဲ့တယ္။ ရတဲ့အခြင့္အေရးကို ရသလို ၾကိဳးစားတယ္။ တန္ဖိုးထားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ထေရဇာ ဆရာ၀န္မၾကီး ျဖစ္လာတယ္။ ျဖစ္လာတဲ့ အခါမွာလည္း တန္ဖိုးထားတတ္ေအာင္ ဘုရားသခင္ ေက်းဇူးေပးတဲ့ အတြက္ တန္ဖိုး ထားတယ္။ ေနာက္ျပီး ဘုရားသခင္က ထေရဇာကို အႏုပညာ လမ္းေၾကာင္းကို ခ်ေပးတယ္။ သီခ်င္းဆိုတာ ၀ါသနာ ပါေပမဲ့ သရုပ္ေဆာင္ဖို႔ ၀ါသနာ မပါခဲ့ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဘုရားသခင္ လမ္းေၾကာင္း ေပးတာေလးက အရမ္းသိသာတယ္။ ဘယ္သူမွ မရတဲ့ အခြင့္အေရးေတြ ထေရဇာကို ေပးတယ္။ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ ရွိတာကို သိတယ္။ တန္ဖိုးထားတယ္။ ၾကိဳးစားတယ္။ ဒီအတြက္ ဒီေန႔ ဒီလို အေျခအေနေလး ျဖစ္လာတယ္။ ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔ ရွင္သန္ေနလဲဆိုရင္ ပစၥဳပၸန္ကိုပဲ တန္ဖိုး ထားတယ္။ ပစၥဳပၸန္မွာ ဘုရားသခင္ အလိုရွိေနတဲ့ အတိုင္း တန္ဖိုးထား ၾကိဳးစားျပီး၊ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္ပါတယ္။



ေမး။  ။ အခု လုပ္ေနတဲ့ အႏုပညာလုပ္ငန္းမွာ ေက်နပ္မႈ ရွိရဲ့လား။
ေျဖ။  ။ ထေရဇာက ဘ၀ကို မေက်နပ္ရင္ ဘာတခုမွ မလုပ္ပါဘူး။

ေမး။  ။ ထေရဇာ အေနနဲ႔ သာသနာရဲ့ တိုးတက္ေရးအတြက္ ဘယ္လိုမ်ိဳး ပါ၀င္၊ ကူညီ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ိဳး ရွိပါသလဲ။
ေျဖ။  ။ ဘုရားသီခ်င္းေတြေတာ့ အကူညီ ေတာင္းလာရင္ ဆိုေပးတယ္။ ႏွစ္ျခင္း အသင္းေတာ္ေတြက အမ်ားဆံုး ေပးၾကတယ္။

ေမး။  ။ ဘာသာမတူ၊ လူမ်ိဳးမတူ၊ ယဥ္ေက်းမႈမတူတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္း ၾကားမွာ ဘယ္လို လိုက္ေလ်ာ ညီေထြမႈရွိဖို႔ ဘယ္လို ၾကိဳးစား ေနထိုင္ပါသလဲ။
ေျဖ။  ။ ဘုရားသခင္ရဲ့ သားသမီး ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ပဲ လိုက္ေလ်ာညီေထြ ျဖစ္ေအာင္ ထေရဇာ ေနတတ္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္ ေျပာထားတဲ့ စကားေတြက ထေရဇာ အတြက္ လံုေလာက္ပါတယ္။

ေမး။  ။ ထေရဇာ ရဲ့ လူမႈေရး အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာ အခက္အခဲေတြ ေတြ႔တဲ့အခါ ဘယ္လို ခြန္အားယူျပီး၊ ေက်ာ္ျဖတ္ သြားပါသလဲ။
ေျဖ။  ။ စာနာ၊ သည္းခံ၊ ခြင့္လႊတ္၊ နားလည္ျခင္းတို႔နဲပဲ ေက်ာ္လႊားပါတယ္။

ေမး။  ။ ထေရဇာမွာ သခင္ခရစ္ေတာ္လို လူအမ်ား ၾကားမွာ ဘယ္လိ္ု ေနထိုင္ သက္ေသ ျပေနပါသလဲ။
ေျဖ။  ။ ထေရဇာ ေနထိုင္ ေျပာဆို လႈပ္ရွားပံုေတြကို ၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။ ထေရဇာက ငါ ဘာေတြ လုပ္ေနတယ္။ ဘာၾကီး လုပ္ေနပါတယ္ လို႔ ေျပာတာထက္ ပိုျပီး ထိေရာက္ပါတယ္။

ေမး။  ။ ထေရဇာ ရဲ့ အားသာခ်က္ေတြကို လက္ခံဖို႔ နဲ႔၊ အားနည္းခ်က္ေတြကို ဘယ္လို ေက်ာ္ျဖတ္သလဲ။
ေျဖ။  ။ ထေရဇာ ရဲ့ အားသာခ်က္ေတြကို သူမ်ားေျပာလို႔ သတိထားမိရင္ Thank You Jesus ေပါ့။ အားနည္းခ်က္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး သတိထားျပီး ျပင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရားသခင္ကို ကတိေပးဖို႔ကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ကို မႏိုင္ေသးတဲ့ အေျခအေန တခုမွာ ရွိေနပါေသးတယ္။

ေမး။  ။ ရင့္က်က္တဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ ဆိုတာကို ဘယ္လို ျမင္သလဲ။
ေျဖ။  ။ ထေရဇာ သတ္မွတ္ ထားတဲ့ ရင့္က်က္တဲ့ လူငယ္ တစ္ေယာက္ဆိုတာ ဥာဏ္ပညာနဲ႔ ျပည့္စံုျပီး၊ စာနာ၊ နားလည္မႈ အရင္းခံကာ ရိုးသား၊ ၾကိဳးစားတဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္။


ေမး။  ။ ဘ၀ကို တိုက္ပြဲ၀င္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြ အတြက္ အားေပးစကားေလးလည္း ၾကားခ်င္ပါေသးတယ္။
ေျဖ။  ။ တခ်ိဳ႔ေတြကေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ တိုက္ပြဲလို႔ ေျပာၾကတယ္။ တိုက္ပြဲရယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘ၀ဆိုတာ ဘုရားသခင္ အလိုရွိသေလာက္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းေနရတဲ့ ခရီးတစ္ခု၊ ခရီးဆိုကတည္းက လမ္းမွာ ၾကံဳေတြ႔ရတဲ့၊ လူေတြ၊ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ၊ တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္တိုင္လုပ္မိ လိုက္တဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ အမွားေတြ ဆိုတာလည္း ရွိႏိုင္တယ္။ လူရယ္လို႔ ျဖစ္လာျပီး ဆိုရင္ အမွားနဲ႔ ကင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ ရဲ့ ရိုက္ခတ္တဲ့ ဒဏ္ကို မခံႏိုင္ၾကဘူး။ အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြေပါ့။ ယခုေခတ္ ကာလမွာ မွားယြင္းစြာ ျဖတ္သန္းေနၾကေသာ သူေတြကိုလည္း လက္ခုပ္ တီးေနၾကေသာ ေခတ္ကာလ ျဖစ္ေနတယ္။ ေဘးက လူေတြမွာ ေကာင္းတာ၊ ဆိုးတာကို လမ္းညႊန္ျပသူေတြက အရမ္းနည္းသြားတယ္။ မေကာင္းတာကိုလည္း လက္ခုပ္ တီးေနတဲ့ အခါမွာ ကိုယ္ေတာင္ သံေယာင္လိုက္ျပီး မေကာင္းတာ လုပ္မွပဲ အဆင္ေျပေျပ ျဖတ္သန္းႏိုင္မယ္ ဆိုတဲ့ ေခတ္ကာလၾကီးထဲ ေရာက္လာတယ္။ ထေရဇာ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ လူငယ္ေတြကို ဘုရားတရား သိပါ။ မိဘကို ရိုေသပါ။ ရိုးသားပါ။ ဇြဲလံု႔လနဲ႔ ၾကိဳးစားျပီးေတာ့ ဦးတည္ရာကို ခိုင္မာ ျပက္သားစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းပါ။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ခိုင္မာေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္ဟာ စိတ္ယိုင္ဖို႔လည္း နည္းတယ္။ ကိုယ္တိုင္ control လုပ္ျပီးသားျဖစ္မယ္။ အဓိက ေခါင္းမာသင့္တဲ့ ေနရာမွာ ဒီေခတ္၊ ဒီအခါမွာေတာ့ ေခါင္းမာပစ္ျပလိုက္ပါ။ ဒီအတြက္ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုရင္ ဘုရားသခင္နဲ႔ ေနလိုက္ပါလို႔ ထေရဇာ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေမး။  ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ထေရဇာ ဘ၀မွာ က်င့္ၾကံ ေနထိုင္တဲ့ က်မ္းပိုဒ္ေလးကိုလည္း သိပါရေစ။
ေျဖ။  ။ က်မ္းခ်က္ထဲမွာေတာ့ ထေရဇာက အျမဲတမ္း ပင္ပမ္းေနတဲ့သူ ဆိုေတာ့ " ၀န္ေလး၍ ပင္ပမ္းေသာ သူအေပါင္းတို႔၊ ငါ့ထံသို႔ လာၾကေလာ့။ ငါသည္ ခ်မ္းသာေပးမည္ "  ဆိုတဲ့ က်မ္းခ်က္ေလးက ထေရဇာအတြက္ ခြန္အားရေစပါတယ္။ ခံစားရတဲ့ က်မ္းပိုဒ္ေလးပါ။



အခုလို အခ်ိိန္ေပးျပီး ေျဖၾကားသြားတဲ့အတြက္ ထေရဇာကို အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ထေရဇာ ရဲ့ လူငယ္ဘ၀ အသက္တာ၊ အႏုပညာရွင္ဘ၀ အသက္တာမွာ ရင့္က်က္တဲ့ ခရစ္ယာန္ လူငယ္ပီသစြာ၊ ဆက္လက္ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားႏိုင္ပါေစ။ ေတြ႔ၾကံဳရမဲ့ ေအာင္ျမင္မႈေတြ၊ အခက္အခဲေတြကိုလည္း ဘုရားရွင္နဲ႔ အတူ ခံစားျပီး၊ ေလွ်ာက္လွမ္းသြားႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။

ထေရဇာ လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ .. စစၥတာရ္

Read more »

ေရြးခ်ယ္စရာ မရွိတဲ့ သက္မြန္ျမင့္

ခင္ေလးျမင့္

သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသမီး တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေတြ မ်ားစြာကို ရင္းၿပီး ေက်ာ္ျဖတ္ ႀကိဳးစား ၾကရတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိမွာပါ။

ႀကိဳးစားမႈ လုံ႔လ ၀ီရိယ ရွိရင္ ဘယ္အရာမဆုိ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တယ္ ဆုိတဲ့အတုိင္း ခ်င္းျပည္နယ္ကေန ရန္ကုန္ကုိ လာၿပီး သ႐ုပ္ေဆာင္ ျဖစ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားခဲ့သူက သက္မြန္ျမင့္ ဆုိတာ သိထားၿပီးၾကမွာပါ။

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဗီဒီယို၊ ႐ုပ္ရွင္ေစ်းကြက္က သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသားေပၚ မူတည္တာေၾကာင့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းသမီးေတြရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈ အေနအထားက မ်ားစြာ မရွိပါဘူး။

ဒီလုိ အေျခအေနမ်ဳိး ရွိေပမယ့္ သက္မြန္ျမင့္က က်ရာေနရာ ရတဲ့ အေနအထား ေပၚမွာ အေကာင္းဆုံး လုပ္ေဆာင္ ေနသူပါ။

ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဗီဒီယို ဇာတ္ကားေတြ ဆက္တုိက္႐ိုက္ဖုိ႔ စီစဥ္ ထားသလုိ ေၾကာ္ျငာေတြ ႐ိုက္ဖုိ႔ စီစဥ္ထားတဲ့ သက္မြန္ျမင့္ကုိ ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္းအတြက္ ဇာတ္ကား႐ိုက္ နားတဲ့ တစ္ရက္မွာ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖုိ႔ စီစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။

ဓာတ္ပုံ ႐ိုက္ဖုိ႔ မနက္ပိုင္းနဲ႔ ညေနပုိင္း အခ်ိန္ေတြသာ အခုလုိ အခ်ိန္မွာ အဆင္ေျပတာေၾကာင့္ ညေနပိုင္း အခ်ိန္ကို ေရြးျဖစ္ ၾကၿပီး ကမ္းနား တစ္ခုကို ေရြးျဖစ္ၾကတာပါ။

ဓာတ္ပုံ ႐ိုက္ကူးေပးတဲ့ ကိုလင္း (K-Studio)က ဗိုလ္တေထာင္ ဘုရားနားမွာ ညေနပုိင္း ဆုိရင္ စင္ေရာ္ငွက္ေလးေတြ အမ်ားႀကီး လာတယ္လုိ႔ ဆုိတာ ေၾကာင့္ စင္ေရာ္ငွက္ေတြနဲ႔ ဓာတ္ပုံ႐ိုက္ဖုိ႔ စီစဥ္ျဖစ္ပါတယ္။

စင္ေရာ္ငွက္ေတြကလည္း အစာ ပစ္ေကၽြးရင္ အစာကို ေရထဲ မက်ေအာင္ မိမိရရ ဖမ္းစား တတ္တာကို သေဘာ က်ေနတဲ့ သက္မြန္ ျမင့္က အခုလုိ Outdoor ႐ိုက္ရတာကိုလည္း သေဘာက်ေနတာပါ။

လြတ္လြတ္လပ္လပ္နဲ႔ ေပါ့ေပါ့ပါးပါး အုိက္တင္ေတြ လုပ္ရတာေၾကာင့္ ပုိၿပီး ႏွစ္သက္တယ္လုိ႔ ဆိုတဲ့ သက္မြန္ျမင့္က ေခါင္းေဆာင္ မင္းသမီး ေနရာကေန သ႐ုပ္ေဆာင္ ႐ိုက္ကူး ေနရေပမယ့္ အရမ္း ႐ိုက္ခ်င္တဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိး ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရဘူး လုိ႔ သိရပါတယ္။ ေမာင္ႏွမ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ခ်င္ေပမယ့္ အခ်စ္၊ ဟာသဇာတ္ ကားေတြ ႐ိုက္ရတာ ပိုမ်ား ေနတဲ့ သက္မြန္ျမင့္က ေမာင္ႏွမ ဇာတ္ကားေတြမွာ သ႐ုပ္ေဆာင္ရတာ နင့္နင့္နဲနဲ ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ “မင္းသမီးဆုိေတာ့ ဇာတ္လမ္း ေရြးခ်ယ္စရာ သိပ္မရွိဘူး။ လုံး၀မႀကိဳက္လုိ႔ အဆင္ မေျပႏိုင္လုိ႔ ရွိရင္ေတာ့ ညိႇလုိ႔ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဟာသ ကား႐ိုက္လုိ႔ ဒရာမာ ႐ိုက္ခ်င္ တယ္ဆုိတာမ်ဳိးေတာ့ မရ ဘူး။ ဒီကုမၸဏီနဲ႔ ဒီမင္းသား ႐ိုက္ဖုိ႔ ခ်ိတ္ၿပီးရင္ သူတုိ႔စီစဥ္ ထားတဲ့ ဇာတ္ကုိ သက္မြန္တို႔ က ႐ိုက္ရတာ။ အဲဒီလုိမ်ဳိးက ပိုၿပီးေတာ့ မ်ားတယ္” လုိ႔ သက္မြန္ျမင့္က မင္းသမီး တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဇာတ္လမ္း ေရြးခ်ယ္ႏုိင္မႈကို ေျပာျပပါတယ္။

သက္မြန္ျမင့္က သ႐ုပ္ ေဆာင္ခ်င္ၿပီး သ႐ုပ္မေဆာင္ ဖူးေသးတဲ့ ဇာတ္ေကာင္ စ႐ိုက္မ်ားလည္း ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

စိတ္ေရာဂါသည္ ဇာတ္ေကာင္ စ႐ိုက္ကို သ႐ုပ္ေဆာင္ဖူးေပမယ့္ အအနဲ႔ မ်က္မျမင္ ဇာတ္ေကာင္ စ႐ိုက္မ်ဳိး သ႐ုပ္ မေဆာင္ဖူးဘဲ သ႐ုပ္ေဆာင္ ခ်င္တယ္လုိ႔ သက္မြန္ျမင့္က ဆုိပါေသးတယ္။

သက္မြန္ သ႐ုပ္မေဆာင္ ဖူးေသးတဲ့ မ်က္မျမင္ ပုံစံ သ႐ုပ္ေဆာင္မယ္ဆို အခက္အခဲ ဘာေတြမ်ား ရွိဦးမလဲ။

မ်က္မျမင္ ပုံစံက မ်က္လုံးၿငိမ္ေအာင္ ထားရမယ္။ အဲဒါက သက္မြန္ အတြက္ နည္းနည္း ျပႆနာ တက္လိမ့္မယ္ ထင္တယ္။ သက္မြန္ မ်က္လုံးက သိပ္ မေကာင္းဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ သက္မြန္ ခ်စ္တယ္ ေျပာမွလႊတ္မယ္ ႐ုပ္ရွင္ကားႀကီး ႐ိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္လုံးကုိ ထိထားေတာ့ မ်က္လုံးပါ၀ါ ေကာင္းေကာင္း သုံးလုိ႔ မရဘူး။ မ်က္လုံး အားစုိက္တဲ့ အခါက်ရင္ မ်က္လုံး ရဲလာတယ္။ မ်က္ရည္ က်လာတယ္။ မ်က္မျမင္ အတြက္က နည္းနည္းခက္လိမ့္မယ္။

မ်က္လုံး ဒဏ္ရာအတြက္ ဘန္ေကာက္မွာ သြားျပေသးတယ္ မဟုတ္လား။ အေျခအေန ဘယ္လုိရွိေသးလဲ။

မ်က္လုံးဒဏ္ရာကေတာ့ ေပ်ာက္သြားၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဒဏ္ ျဖစ္ေနတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္ခံလုိ႔ မရဘူး။ မ်က္လုံးအား သိပ္စုိက္လုိ႔ မရဘူး။ ငိုတာေတြ ဘာေတြ ႐ိုက္ၿပီးရင္ မ်က္လုံးက အရမ္း ကုိက္လာတယ္။
မ်က္လုံး အရမ္းနာတယ္။ မ်က္စဥ္းေတြ ထည့္ရတယ္။ ဆရာ၀န္ျပေတာ့ မ်က္မွန္တပ္ဖုိ႔ ေျပာတယ္။ မ်က္မွန္ တပ္ဖုိ႔က်ေတာ့ အလုပ္နဲ႔ အဆင္မေျပဘူး။ ေနပူထဲလည္း မထြက္ရဘူး။
ေနေရာင္ရဲ႕ဒဏ္ကိုလည္း တုိက္႐ိုက္ မခံရဘူးလုိ႔လည္း ဆရာ၀န္က ေျပာတယ္။
သက္မြန္တုိ႔ အလုပ္က မီးထိုးမွန္ထုိးနဲ႔ မ်က္လုံးကို ေနေရာင္ရဲ႕ အလင္းေရာင္က “တဲ့” ၀င္တာ ဆုိေတာ့၊ ဘယ္လုိမွ ေရွာင္လုိ႔ မရဘူးဆုိေတာ့ မ်က္စဥ္းခတ္တယ္။ နားရတဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္လုံးကို အနားေပးေပါ့။

မ်က္လုံးက လူ႔ခႏၶာကုိယ္အစိတ္အပုိင္းမွာ အထူးသျဖင့္ မ်က္ႏွာမွာ အေရးႀကီးဆုံး အစိတ္အပုိင္းပဲေလ။ သက္မြန္ လုပ္တဲ့ အလုပ္ေၾကာင့္ မ်က္လုံး ဒဏ္ရာရတာ ဆုိေတာ့ အလုပ္ကုိ စိတ္မနာဘူးလား။

မရွိပါဘူး။ ဒီအလုပ္ကို သက္မြန္ အရမ္း ျမတ္ႏိုးပါတယ္။ ရေတာင့္ ရခဲပါပဲ။ ဒီအလုပ္မွာ ရပ္တည္ဖုိ႔ဆုိတာ မလြယ္ဘူး။ ပရိသတ္ေတြ ဒီလုိခ်စ္ၿပီး ဒီလုိ အားေပးဖုိ႔ ဆုိတာလည္း မလြယ္ဘူး။
ဒါ အရမ္း ကံေကာင္းတယ္လုိ႔ ေျပာလုိ႔ ရတာေပါ့ေနာ္။ ဒီေနရာ ေရာက္တာကလည္း ပရိသတ္ေတြ ေပးတဲ့ ေနရာပဲေလ။
သက္မြန္တုိ႔ လုပ္ရတဲ့ အလုပ္က ဘယ္ေလာက္ ပင္ပန္းလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲလဲ ဆုိတာ သိၾကမွာပါ။ ပင္ပန္းေလ ပိုၿပီး တန္ဖုိး ထားရေလပဲ။
အရမ္းကို အေသးစိတ္သလုိ အရမ္းကို အၾကမ္း ခံရတယ္။ အရမ္းကို ပင္ပန္း ခံရတယ္။ တကယ္ကို တန္ဖုိး ရွိတဲ့ အလုပ္ပါ။

မ်က္လုံးက ဒဏ္ျဖစ္႐ုံတင္ မဟုတ္ဘဲ ကြယ္သြားမယ္ ဆုိရင္ေကာ ဒီအလုပ္ကို ျမတ္ႏိုး မိဦးမလား။

အဲဒီလုိမ်ဳိးေတာ့ မေတြးဖူးပါဘူး။ သက္မြန္ ေတြးဖူးတာက အာဒံဧ၀ ဒႆ ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္တုန္းက ကန္ေတာ္ႀကီးထဲ ခုန္ခ်တာ ည ၁၂ နာရီ ဆုိေတာ့ ေမွာင္ေနၿပီ။
ည ၁၂ နာရီက အပုပ္ခ်ိန္ ဆုိေတာ့ နည္းနည္းေတာ့ လန္႔တယ္။ ေရလည္း ကူးတတ္တာ မဟုတ္ဘူး။ ေရေအာက္မွာ ဆူးရွိမွာ စိုးလို႔ ရွင္းေပးထားတာ ဆုိေပမယ့္ ကံဆုိတာ ေျပာလုိ႔ရတာ မဟုတ္ဘူးေလ။
ေရနစ္ၿပီး အေမွာင္ထဲမွာ ငါ့ကိုကယ္လုိ႔မရ ဆယ္လုိ႔ မရဘူးဆုိရင္ ငါေသသြားမွာလား ဆုိၿပီး အဲဒီလုိမ်ဳိး ေတြးမိတယ္။
ျပန္စဥ္းစားရင္ သက္မြန္ ေနာက္ဆံတင္းစရာ ဘာမွ မရွိဘူး။ သက္မြန္ လုပ္ခဲ့တာေတြက အေကာင္းဘက္ကို သြားေနတာပဲ ဆုိေတာ့ ေနာက္ဆံ တင္းစရာမရွိဘဲ ေသေပ်ာ္တယ္ေပါ့။
အဲဒီလုိကုိ ေတြးတာ။ ဒီလုိမ်ဳိး ဆုံး႐ႈံးတယ္ ဘာညာ မေတြးမိဘူး။ သတိ္ၱရွိတယ္ ေျပာရမွာေပါ့။ ဒဏ္ရာေတြ ရခဲ့တာလည္း မနည္းဘူး။
ေက်ာက္သင္ပုန္းေတြ မိုးထားတဲ့အိမ္ ဇာတ္ကား ႐ိုက္တုန္းကလည္း ဆုိင္ကယ္ကေန ကၽြမ္းထုိး ပစ္က်တယ္။

ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ ျပန္လာတယ္။ မမွတ္ဘူး။ ဆက္လုပ္ေနတာပဲ။ မ်က္လုံးဒဏ္ရာ စျဖစ္တုန္းက မ်က္ၾကည္လႊာ ျပဲသြားတာျဖစ္တဲ့ အတြက္ ဖြင့္လုိ႔ မရဘူး။
ထိတာက ဘယ္ဘက္မ်က္လုံး ဆုိေပမယ့္ ညာဘက္ မ်က္ဆန္ပါ ေရႊ႕လုိ႔မရဘူး။ ႏွစ္ဖက္စလုံး ပိတ္ထားရတယ္ ဆုိေတာ့ မ်က္မျမင္ ဇာတ္ကား႐ိုက္ရင္ ငါ ဒီလုိ ေနရမွာပဲလုိ႔။
ထမင္းကိုလည္း အေမတို႔ပဲ ခြံ႔ေကၽြးရတယ္။ ဟိုသြားခ်င္၊ ဒီသြားခ်င္ဆို စမ္းစမ္း၊ စမ္းစမ္းနဲ႔ သြားရတယ္။ မ်က္စိပိတ္ရင္ေတာ့ မ်က္မျမင္ ဇာတ္ကား ႐ိုက္ရတာ လြယ္လြယ္ေလး။
ဒါေပမဲ့ မ်က္လုံးဖြင့္ၿပီး မျမင္တဲ့ဟာ ဆုိရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ တုိင္ပတ္မယ္။


အခန္႔ မသင့္ရင္ ဘ၀အတြက္ ဆုံး႐ႈံးမႈ တစ္ခု ျဖစ္ရမွာကို မေၾကာက္မရြံ႕နဲ႔ လုပ္ခဲ့တယ္ေနာ္။
ျဖစ္မယ္လုိ႔ သက္မြန္က သိတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မိတာ ဆုိေတာ့ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္ဘူးေပါ့။
ခ်စ္တယ္ေျပာမွလႊတ္မယ္ ႐ုပ္ရွင္ကား အတြက္ သက္မြန္ ႐ႈတင္ ၃ ရက္နားရတယ္။ ကားႀကီးျဖစ္တဲ့ အတြက္ ႐ႈတင္ စရိတ္နဲ႔ ကား႐ိုက္ရက္က အရမ္းက်ပ္တယ္။ ၃ ရက္နားၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ မ်က္လုံးက အလင္းထိတာ မခံႏိုင္ေသးဘူး။ မ်က္လုံးကလည္း တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု မညီဘူး။ အဲဒီေတာ့ မ်က္မွန္ႀကီး တပ္ၿပီး ႐ိုက္ရတယ္။ ရယ္စရာႀကီးေတာ့ ျဖစ္သြားမွာပဲ၊ ပရိသတ္ အတြက္ေတာ့ေလ။ ကုိယ္က မ်က္လုံး ဒဏ္ရာ ရထားတာကိုး။ ဒဏ္ရာရၿပီး ကို၀ိုင္းနဲ႔ ဗီဒီယို တစ္ကား ႐ိုက္ေသးတယ္။ အဲဒီ ဇာတ္ကားမွာ ဆုေတာင္းတုိင္း ျပည့္တဲ့ ေကာင္မေလး ဆုိေတာ့ တစ္ခုခု ဆုိရင္ မ်က္လုံးကို ၾကည့္ရတယ္။ တစ္ကဒ္႐ိုက္ ၿပီးတုိင္း မ်က္လုံးက ရဲရဲလာတယ္။ မ်က္စဥ္းခတ္ၿပီး ခဏေစာင့္၊ ျပန္႐ိုက္ လုပ္ရတယ္။ အာ႐ုံ စုိက္လုိ႔လည္း မရသလို အလင္းေရာင္ ဒဏ္လည္း မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။

သက္မြန္ ေျပာထားတာ ရွိတယ္။ ေမာင္ႏွမ ဇာတ္ကားေတြ ႐ိုက္ခ်င္ေပမယ့္ ႐ိုက္ထားရတာ ၃ ကားေလာက္ပဲ ရွိတယ္ ဆုိေတာ့ ေမာင္ႏွမကားေတြ မ႐ိုက္ျဖစ္တာ သက္မြန္ရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ ထြားလုိ႔လား။ ဘယ္လုိေၾကာင့္ ထင္လဲ။

အမွန္တကယ္က ေမာင္ႏွမ ဇာတ္ကားေတြက ရွားတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ပါ။ ေျပာရရင္ သက္မြန္တုိ႔က မင္းသမီး ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေပးလာတဲ့ ဇာတ္ေပၚမွာပဲ ႐ိုက္ရတာ ပုိမ်ားတယ္။
ဟာသကားေတြ ႐ိုက္တာမ်ားလုိ႔ ဒရာမာကား ႐ိုက္ခ်င္လုိ႔ ဒရာမာပဲ ႐ိုက္မယ္ဆုိၿပီး ေရြးခ်ယ္လုိ႔ မရဘူးေလ။
တကယ္လုိ႔ ကုိယ္မလုပ္ႏိုင္ဘူး ဆုိမွ သူတို႔ကို Complain ျပန္တက္။ ညိႇႏိႈင္း၊ အကူအညီ ေတာင္းရတယ္။
ဟာသကား ဆက္တုိက္႐ိုက္ ရတာ ကိစၥ မရွိဘူး။ ခံႏုိင္တယ္။ ဒရာမာ ေလးကားေလာက္ ဆက္တုိက္႐ိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ အရမ္း ပင္ပန္းတယ္။ အဲဒီ အခါက်ရင္ အရမ္းဒုက္ၡေရာက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သက္မြန္တုိ႔မွာ ေရြးခ်ယ္စရာ မရွိဘူး။ ဟာသကား ႐ိုက္ေပးပါလုိ႔ ေျပာလုိ႔ မရဘူး။

အဲဒီလုိ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရွိတဲ့ မင္းသမီး ဘ၀ကို စိတ္ပ်က္မိေသးလား။

အဲဒီေလာက္ေလးနဲ႔ စိတ္ပ်က္ရင္ သက္မြန္ ဒီေလာကမွာ အခု အခ်ိန္ထိ ေနရမွာ မဟုတ္ဘူး။ အရမ္း ႀကိဳးစားရတယ္။
သက္မြန္မွာ ဘာအသုိင္းအ၀ုိင္းမွ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ အစိမ္းသက္သက္နဲ႔ ဒီေလာကကို လာတာ။ ေငြေရးေၾကးေရး ျပည့္စုံတဲ့သူ တစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ခဲ့ဘူး။
အဲဒီေလာက္ လြယ္လြယ္ေလးနဲ႔ စိတ္မပ်က္လုိ႔ ဒီအေနအထားထိ ေရာက္လာတာေပါ့။

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ဗီဒီယို၊ ႐ုပ္ရွင္ ေစ်းကြက္က မင္းသားကိုပဲ အဓိက ထားေတာ့ မင္းသမီး ေစ်းကြက္ ဆုိတာကိုေကာ မလုိခ်င္မိဘူးလား။

တစ္ခါတေလ က်ရင္ေတာ့ ေတာင့္တတာေပါ့ေနာ္။ မင္းသားက်ေတာ့ ဒါ႐ိုက္တာ ေရြးလုိ႔ရတယ္။ ဇာတ္လမ္း ေရြးလုိ႔ရတယ္။ ကုမၸဏီ အတည္တက် ရွိတယ္။ သူ ဒီေန႔အားရင္ ဇာတ္ကား႐ိုက္ စလုိက္လုိ႔ရတယ္။
မင္းသမီး က်ေတာ့ ဒီရက္ အားေနတယ္၊ ငါ ကား႐ိုက္ခ်င္တယ္ ဆုိၿပီး လုပ္လုိ႔ မရဘူး။ ေခၚတဲ့သူရွိမွ ႐ိုက္ရတာ။ အဲဒီလုိ မ်ဳိးေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ ႀကိဳးစားရင္ ႀကိဳးစားတဲ့ ရလဒ္ကေတာ့ ရွိတာပဲ။

သက္မြန္က ေမာင္ႏွမေတြ အေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ ႀကီးတဲ့သူလုိ႔ သိရတယ္။ အဲဒီေတာ့ တျခားသူေတြ အေပၚေကာ သံေယာဇဥ္ ႀကီးတတ္လား။

ဒါကေတာ့ မတူဘူး ေပါ့ေနာ္။ သူ႔အကန္႔နဲ႔ သူပါပဲ။

သံေယာဇဥ္ ထားရမယ့္သူ မရိွေတာ့တာလား။

ဘယ္အရာမွ အလြန္ အကၽြံဆုိတာ မေကာင္းပါဘူး။ မဇၩိမ ပဋိပဒါေပါ့။ ဒါကေတာ့ လူတုိင္း သိပါတယ္။ သက္မြန္ အမ်ားႀကီး နားလည္လုိ႔ ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။

သံေယာဇဥ္ ထားခဲ့ရတာေတြ မ်ားလြန္းလို႔ သံေယာဇဥ္ မထားခ်င္တာမ်ားလား။

အဓိကကေတာ့ ကုိယ့္ရဲ႕ စိတ္ပါပဲ။ ဘယ္အရာမွ အဆိုးခ်ည္းပဲ မရိွသလို ဘယ္ အရာမွ အေကာင္းခ်ည္းပဲ မရိွဘူး။ အဆုိးၿပီးရင္ အေကာင္းလာမယ္။ အေကာင္းၿပီးရင္ အဆုိးလာမယ္။
ဒီအေပၚ မွာ ကုိယ္က ခံႏိုင္ရည္ရိွဖုိ႔ပဲ လုိ တယ္။ ေကာင္းတဲ့ အေပၚမွာ ေရာ၊ ဆုိးတဲ့ အေပၚမွာေရာေပါ့။ အဓိကက ကုိယ့္ကုိယ္ ကိုယ္ စိတ္ခ်မ္းသာဖုိ႔ အေရး ႀကီးတယ္။
ကုိယ့္ဟာကုိယ္ပဲ လုပ္ရမွာပဲ၊ သူမ်ား အေပၚမွာ ကုိယ္စိတ္ခ်မ္းသာတာ၊ ကုိယ္စိတ္ဆင္းရဲတာ ဆုိရင္ ဒါက ကုိယ့္စိတ္ကို သူမ်ားပိုင္တာ။ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ မပုိင္ဘူး။
သက္မြန္ကေတာ့ အဲဒီလုိ ေတြးတာပဲ။ ကား႐ိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာသာ အျခား Character ၀င္ရတဲ့ အတြက္ ကုိယ့္စိတ္နဲ႔ကုိယ္ မဟုတ္ဘူး။ က်န္တဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ ကုိယ္ပဲ။

ကုိယ္က သံေယာဇဥ္ ထားေပမယ့္ ကုိယ္ထားတဲ့ သံေယာဇဥ္ အေပၚ တံု႔ျပန္မႈ မရရင္ အဲဒီလုိ လူမ်ဳိးကုိ ဘယ္လို တုံ႔ျပန္ခ်င္လဲ။

ဒါက ကုိယ္နဲ႔ မထိုက္တန္လုိ႔ေပါ့ေနာ္။ ကုိယ္ေပး သေလာက္မရဘူးဆုိတာလည္း ကုိယ္ ေပးဆပ္ႏိုင္ရင္ ေပးဆပ္ေပါ့။
ကုိယ္မေပးဆပ္ႏိုင္ရင္ မေပးဆပ္နဲ႔။ ကုိယ့္စိတ္၊ ကုိယ့္ ခံယူခ်က္၊ ကုိယ္လုပ္တဲ့ လုပ္ရပ္ အေပၚမွာ အမ်ားႀကီး မူတည္ တယ္။
ခုနေျပာသလို သူမ်ားေၾကာင့္ စိတ္က ျဖစ္ေနတယ္ ဆုိရင္ ကုိယ့္စိတ္ကုိ သူမ်ား ပုိင္သြားတာေလ။ ဒါကုိ ကိုယ္လုိခ်င္လား။ ဒါ ေရြးခ်ယ္ရမွာပဲ။
တစ္ခု ရိွတာကေတာ့ ဘယ္တစ္ဦး တစ္ေယာက္ေပၚမွာ မေကာင္းတဲ့ စိတ္မထားဘူး။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး အေကာင္းဆံုး ေနတယ္။ အဲဒီလုိ ေနတဲ့ အတြက္လည္း ဘာႀကီးပဲ ျဖစ္လာျဖစ္လာ ကိုယ့္ဘက္က လိပ္ျပာသန္႔တယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ ကိုယ္ ယံုၾကည္မႈ ရိွတယ္။ ကုိယ္သာ မေကာင္းခဲ့ဘူး ဆုိရင္ ငါမေကာင္းခဲ့ဘူး ဆုိတာကို ျပင္လုိ႔ ရရင္လည္းရ။ လူဆုိတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိယ္ အသိဆံုးပါပဲ။ ကုိယ္ ေကာင္းတာ လုပ္ရင္ ေကာင္းတာရမယ္။ ဆုိးတာလုပ္ရင္ ဆုိးတာ ရမယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခု ရိွတာက အတိတ္ကံ ဆိုတာ ေျပာလို႔မရဘူး။ ဘာမွလဲ ကုိယ္က လုပ္လုိ႔ မရဘူး။ တစ္ခါတေလ က်ရင္ေတာ့ အရမ္း စိတ္ဓာတ္ က်တာတုိ႔၊ အရမ္း ဆုိးဆုိးရြားရြား ျဖစ္လာရင္ ၀ဋ္ေႂကြး ဆပ္ရတာလုိ႔ပဲ သေဘာထားတယ္။

ေနာင္ဘ၀မွာ ဒီလုိမ်ဳိး ၀ဋ္ေႂကြး မၾကံဳဖုိ႔ ကုိယ္ ဘာကို ေကာင္းေအာင္ လုပ္မလဲ။ ဒါပဲ စဥ္းစားတယ္။ အေကာင္းအဆိုး ျဖစ္လာျခင္းကုိ အတိတ္ ကံေၾကာင့္ဆုိတာ ယံုၾကည္ထားတဲ့ သက္မြန္ျမင့္က အခ်စ္နဲ႔ သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ကြဲျပား ျခားနားမႈကို နားမလည္ဘူးလုိ႔ ဆိုပါေသးတယ္။

သက္မြန္ျမင့္က ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ ဗီဒီယို ဇာတ္ကား႐ုိက္ဖုိ႔ပဲ စီစဥ္ ထားတာပါ။

ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း အတြက္ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္ကူးမႈကို အခ်ိန္ေပးတဲ့ သက္မြန္ျမင့္၊ ဓာတ္ပံု ကုိလင္း(Studio-K) မိတ္ကပ္၊ ဆံပင္ျပင္ဆင္ ေပးတဲ့ မိတ္ကပ္အစိုင္(ေအာင္ေအာင္-ေတာင္ႀကီး)နဲ႔ အ၀တ္အစား ျပင္ဆင္ေပးတဲ့ ေတာ္၀င္စင္တာမွ Venus Palace ဆုိင္ တုိ႔ကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
ခင္ေလးျမင့္
(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊ဇြန္လ ၂၀၁၁)

Read more »

စိုင္းစိုင္းဇာတ္ကားမုိ႔ မၾကည့္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ သူေတြနဲ႔ စကားေျပာခ်င္တယ္ ဆိုတဲ့ စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္

 

စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ က ႐ုပ္ရွင္ ကားႀကီး တစ္ကား ႐ိုက္ဖုိ႔ ရွိတာ ေၾကာင့္ ဗီဒီယိုေတြ ႐ိုက္တာ နားထားၿပီး ေနာက္ထြက္မယ့္ သူ႔ရဲ႕ အေခြ အတြက္ ျပင္ဆင္ ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

အဲဒီေခြထဲမွာ ဘယ္လုိ သီခ်င္းပံုစံေတြက မ်ားမလဲဆိုတာကိုေတာ့ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ခံစားေနတဲ့ စိတ္ေတြက မတူေတာ့ မုန္းတဲ့ အေၾကာင္း၊ ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း၊ နာၾကည္းတဲ့ အေၾကာင္း အကုန္ေရးထား တယ္။ တကယ္ အေခြထဲ ထည့္တဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ေတာ့ ဘယ္ဟာ ပိုမ်ားသြားမလဲ မေျပာတတ္ေသးဘူးလုိ႔ ဆိုတဲ့ စိုင္းစိုင္းကို ခဏတာ ေတြ႕ဆံုလို႔ ေမးျမန္းျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူ႔အတြက္ အေပ်ာ္ဆံုး အခ်ိန္ေတြဆုိရင္ေတာ့ ဒါက စိတ္နဲ႔ပဲ ဆိုင္ပါတယ္။

တျခားစိတ္ေသာက ေရာက္စရာမေတြးဘဲ လြတ္လပ္ေပါ့ပါးစြာ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္က စင္ေပၚမွာ သီခ်င္းဆိုေနတဲ့ အခ်ိန္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပရိသတ္ၾကားထဲ ေရာက္သြားၿပီး ပရိသတ္နဲ႔ စကားေျပာေနရတာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အပူအပင္မရွိ ေလွ်ာက္လည္ေနရတာမ်ိဳးကလည္း သူ႔အတြက္ အေပ်ာ္ဆံုးအခ်ိန္ေတြပါလုိ႔ ဆိုပါတယ္။

အႏုပညာဆိုတာကို စိုင္းစိုင္း ဘယ္လုိဖြင့္ဆိုခ်င္ပါလဲ။

အႏုပညာရဲ႕ အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုခ်က္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးဖတ္ဖူးတဲ့ အႏုပညာနဲ႔ အလွအပဆိုတာက လိပ္စာတစ္ခုထဲမွာ အတိအက် ရွိရတယ္။ ပိုသြားလို႔လည္း မရဘူး။ လိုေနလုိ႔လည္း မရဘူး။ ဥပမာအားျဖင့္ အိမ္တစ္အိမ္ကို သြားလည္တယ္ဆိုရင္ အဲဒီလိပ္စာအတိုင္း အတိအက် သြားလုပ္ရပါတယ္။ အဲဒီလိပ္စာထက္ ေျခလွမ္း (၁၀) လွမ္းေလာက္ ပိုေလ်ာက္လိုက္ရင္ အဲဒီအိမ္ကို မေရာက္သလို ေျခလွမ္း (၁၀) လွမ္းေလာက္ လိုသြားရင္လည္း အဲဒီအိမ္ကို မေရာက္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ အႏုပညာလုပ္တဲ့ ေနရာမွာ သီခ်င္းေရးတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆုိတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလွအပနဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ အလွျပင္တာ ျဖစ္ျဖစ္၊ ေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးဝတ္တဲ့ ဖက္ရွင္ေတြ ျဖစ္ျဖစ္ ပိုသြားလု႔ိ မရသလို လုိသြားလို႔ မရပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ လူသားတစ္ေယာက္ပဲဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္လုပ္လိုက္တဲ့ အႏုပညာေတြမွာ လိုတာလည္း ရွိမယ္။ ပိုတာလည္း ရွိမယ္။ ေရာက္ရွိသြားတဲ့အခါလည္း ရွိမွာေပါ့ဗ်ာ။

ဆယ့္ႏွစ္ႀကိဳးကေဝနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဝဖန္သံေတြကေရာ။

ဆယ့္ႏွစ္ႀကိဳးကေဝမွာ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ ပရိသတ္က သိပ္ၿပီး ပ်စ္ပ်စ္ႏွစ္ႏွစ္ မေဝဖန္ၾကဘူး။ အေကာင္းေတြ ေျပာၾကတာ မ်ားတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးကို ျပစ္မွာ။ တျခား ေနာက္ထပ္႐ံုေတြမွာ တင္တဲ့ခ်ိန္ထိ ေစာင့္မွာ။ သူတို႔ဘာကို အဓိကထားၿပီး ေျပာလဲဆုိ အဲဒီကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဂီတ လုပ္ထားတာေလးေတြ၊ ေနာက္ဝတ္ထားတဲ့ အဝတ္အစားေတြ၊ အေရာင္လိုက္ဖက္မႈ ရွိတာေလးေတြကို သူတို႔ သတိထားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ လုပ္ခဲ့ရက်ိဳးနပ္တယ္။ ဒီကားက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က နဂိုကတည္းက ေကာင္းရင္ ဒီဗီဒီတင္မယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထားတာပါ။ ကားဆက္ၿပီးေတာ့လည္း ဒီဗီဒီတင္သင့္တယ္ ဆုိၿပီး တင္ခဲ့တာပါ။ ႐ုပ္ရွင္အျဖစ္ ေျပာင္းဖုိ႔က်ေတာ့ အခ်ိန္ေတြအၾကာႀကီး ေစာင့္ရမွာ။ အခက္အခဲကေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ဒါက ေနရာတုိင္းပါပဲ။ အရမ္းႀကီး ညည္းတြားမေနဘဲ ပရိသတ္က ႀကိဳက္ၾကတယ္ဆုိေတာ့ အေမာေျပသြားတာေပါ့။

စိုင္းစိုင္းဆိုတာ အတိုက္အခိုက္ေတြနဲ႔ အျမဲျပည့္ေနတဲ့သူလား။

ဘဝက အတုိက္အခိုက္ေတြနဲ႔ အျမဲေနေနရလား ဆိုတာကိုေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆို ကၽြန္ေတာ္က သိပ္မမွတ္ထားတတ္လို႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေလာေလာဆယ္ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ခံစားမိတာေလးန႔ဲ စဥ္းစားမိတာေလးက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေတြက အတိတ္မွာက်န္ခဲ့ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ပဲ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေတာေဂၚလီသီခ်င္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ ၀မ္းနည္းမွတ္တမ္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ တျခားသီခ်င္းေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈက အတိတ္မွာ က်န္ခဲ့ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ေရွ႕ဆက္သြားရမယ္။ အနာဂတ္မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္က ေတာေဂၚလီခ်ည္းပဲ လုပ္ေနလုိ႔မရဘူး။ အနာဂတ္နဲ႔ ကိုက္ညီတဲ့ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အနာဂတ္မွာ ေအာင္ျမင္မႈရႏုိင္တဲ့ ဖန္တီးမႈမ်ိဳးကို ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ သီခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဂီတျဖစ္ျဖစ္ အဲဒါကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခံယူခ်က္ပဲ။

စိုင္းစိုင္းရဲ႕ ပရိသတ္က ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာပဲရွိတယ္လုိ႔ ေျပာရင္ေရာ။

အသက္အရြယ္အားျဖင့္ Setter ခြဲမယ္ဆုိရင္ေတာ့ လူငယ္ပရိသတ္ မ်ားတယ္ဆုိတာ ကၽြန္ေတာ္ဝန္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿမိဳ႕ေပၚခ်ည္းပဲ ဆုိတာေတာ့ လက္မခံပါဘူး။ နယ္ေတြ အမ်ားႀကီးကို ကၽြန္ေတာ္ သီခ်င္းသြားဆိုဖူးပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး တခ်ိဳ႕နည္းနည္းေဝးလံတဲ့ ေနရာေတြဆုိ ဇာတ္သဘင္နဲ႔ပါ တြဲၿပီး ဆုိဖူးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ ပရိသတ္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ လူငယ္ပရိသတ္ေတြ မ်ားတယ္ဆုိတာကို လက္ခံပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿမိဳ႕ေပၚက ပရိသတ္ေတြပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို အားေပးတယ္ ဆုိတာကိုေတာ့ လက္မခံပါဘူး။

ကိုယ့္ကို လူေတြအမ်ားႀကီး အားေပးလက္ခံဖုိ႔ အတြက္ေရာ ဘာေတြ အာ႐ံုစိုက္ျဖစ္လဲ။

ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ့္စိတ္ေရာ၊ လူေရာ ဒီအႏုပညာအလုပ္ထဲမွာ ျမႇဳပ္ႏွံထားတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္ကေတာ့ မိုင္ကုန္လုပ္မွာပဲ။ အားေပးတာ၊ မေပးတာကေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ့္ ကံၾကမၼာေပါ့ဗ်ာ။ အရြယ္စံု လူမ်ိဳးစံု အားေပးဖုိ႔ဆိုတာကလည္း မလြယ္ပါဘူး။ Facebook Funpage မွာ ကၽြန္ေတာ့္ပရိသတ္က လူတစ္သိန္းေတာင္ မေက်ာ္ဘူး။ ဘ႐ူႏိုမားဆို 24.billion အမ်ားႀကီးပဲ။ ဂ်က္စတင္ဘီဘာဆို မေျပာနဲ႔ေတာ့။ ျဖစ္ခ်င္တာေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာေပါ့။ ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ေတာ့ လုပ္တာပဲ။ ကံၾကမၼာဆိုတာကလည္း ရွိေသးတယ္။

စိုင္းစိုင္းခမ္းလႈိင္ ဇာတ္ကားကို မၾကည့္ခ်င္ဘူးဆိုတဲ့ လူေတြရဲ႕ အသံကို ၾကားခဲ့မယ္ဆုိရင္ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ။

စိုင္းစိုင္းဇာတ္ကားမို႔ မၾကည့္ခ်င္ဘူးဆိုတာ ရွိလုိ႔လားဗ်ာ။ အဲဒါဆုိ ကၽြန္ေတာ္ သူတုိ႔နဲ႔ စကားေျပာခ်င္တယ္။

စိုင္းစိုင္းက အတၱႀကီးသူ တစ္ေယာက္လား။

မေျပာတတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕ေနရာေတြလည္း အတၱႀကီးတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတေလ အနစ္နာခံဖူးတဲ့ အႀကိမ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိတာပဲ။ ဘယ္ဟာပိုမ်ားမလဲ မေျပာတတ္ဘူး။

ခဏခဏ ရည္းစားထားခဲ့ျခင္း ခံရတာလည္း စိုင္းစိုင္းကို ပရိသတ္စိတ္ဝင္စားေစတဲ့ အခ်က္ျဖစ္ေစသလား။

ရည္းစားထားခဲ့ျခင္း ခံရတယ္လို႔ ဘယ္သူေျပာလဲ။ အဲဒီစကားကို ကၽြန္ေတာ္ကန္႔ကြက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ personal နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေလာေလာဆယ္မွာ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိေသးပါဘူး။

ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အသည္းကြဲဆံုး celebrity တစ္ေယာက္လား။

မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အသည္းကြဲေနတယ္လုိ႔ ဘယ္တုန္းက ေျပာဖူးလဲ။

အႏုပညာသမားနဲ႔ စီးပြားေရးဆိုတာ

ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္က သူဆြဲတဲ့ ပန္းခ်ီကားကို ဘယ္သူ႔ကုိမွလည္း မျပဘူး။ ဘယ္သူ႔ကိုမွလည္း မေရာင္းခ်င္ဘူး။ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ တစ္ေယာက္တည္း ေက်နပ္ၿပီး တစ္ေယာက္တည္းဆြဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အိမ္မွာ သိမ္းထားဆုိရင္ေတာ့ ဒါက စီးပြားေရးနဲ႔ မဆုိင္ဘူးဗ်။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီပန္းခ်ီကားကို ေစ်းႏႈန္းတစ္ခု သတ္မွတ္ၿပီး ေရာင္းခ်င္ၿပီဆုိရင္ေတာ့ အေရာင္းအဝယ္သေဘာ ပါလာၿပီဗ်။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္ အေျခခံက်က် ေျပာျပတာပါ။
 

စိုင္းစိုင္းရဲ႕ အႏုပညာဖန္တီးမႈေတြမွာေရာ

ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ကိုယ္ဖန္တီး ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ အႏုပည product ေတြကို အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း ကိုယ့္အတြက္ပဲ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ပရိသတ္ကို တင္ဆက္ခ်င္တဲ့ ေကာင္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ပရိသတ္ ႏွစ္သက္လက္ခံ အားေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိေစခ်င္တာဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ သီခ်င္းေတြ၊ ႐ုပ္ရွင္ေတြကို လက္ရွိေစ်းကြက္ ျဖန္႔ခ်ိေနက်အတိုင္း ျဖန္႔ခ်ိေလ့ရွိပါတယ္။

တေလာက ထြက္သြားတဲ့ ျမန္မာဗီဒီယို ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္မွာ ေအာင္ျမင္တဲ့ အႏုပညာရွင္ေတြေနာက္ကို မူးယစ္ေဆး လိုက္သြားတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းမ်ိဳး ျပထားတယ္။ အဲဒီအေျခအေနမ်ိဳး စိုင္းစိုင္းႀကံဳခဲ့ဖူးလား။

ကၽြန္ေတာ္ မႀကံဳခဲ့ဖူးပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္က နဂိုကတည္းက ေဆးလိပ္မေသာက္ဘူးဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေဆးလိပ္ မတုိက္ၾကဘူး။ ဒါက လူနဲ႔ပဲဆိုင္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ခံယူပါတယ္။ ေအာင္ျမင္လာၿပီ မူးယစ္ေဆးဆိုတာက တစ္ဦးခ်င္းနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သပ္သပ္ၾကားဖူးတယ္။ အႏုပညာရွင္ဆုိရင္ ေဆးသံုးတယ္။ စာေရးဆရာဆုိရင္ အရက္ေသာက္တယ္လုိ႔ ဆိုတာ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီနဲ႔ပဲ ဆိုင္တယ္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္ၿပီးေတာ့ ပရဟိတေတြ လုပ္ေနတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ ၿပီးေတာ့ ဒီေန႔ေခတ္မွာ တကယ္တမ္း ေအာင္ျမင္တဲ့ အဆိုေတာ္ေတြ ေစ်းကြက္မွာ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ေနတဲ့ အဆိုေတာ္ေတြ ဘယ္သူမွ ေဆးသမား မဟုတ္ၾကပါဘူး။

Read more »

ႏုိင္ငံေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား မယား

(ယခင္လမွ အဆက္...)

ေဒြး မိန္းမက ထုိင္စားလုိ႔ ရတယ္လုိ႔ အမ်ား အျမင္မွာ ျမင္ေပမယ့္ ကိုယ့္၀မ္းနာ ကိုယ္သာ သိတာလား။

ေျပာရရင္ သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္မွာ ႐ိုး႐ိုး သားသားေလးနဲ႔ သူမ်ားကုိ ခ်ျပလုိ႔ ရတာက သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ စလံုးက မိသားစုထဲမွာ အႀကီး သြားျဖစ္တာ။ သမီးတုိ႔ မိသားစု ႏွစ္စုလုံးမွာ သားႀကီး၊ သမီးႀကီး ျဖစ္သလို သူ႔ဘက္ မိသားစုက မျပည့္စံုဘူး။ သမီးဘက္မွာက အေဖ အေမ မရိွဘူး။ ဒီအကုန္လံုးကုိ အုပ္ခ်ဳပ္ရတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ ေနာက္ၿပီး သမီးတုိ႔မွာ အျမတ္ခြန္ ကိစၥကလည္း ရိွေသးတယ္။ သူတို႔မွာ သားသမီးမွ မရိွတာလုိ႔ အမ်ားက ျမင္တယ္။ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္ ေမြးထားရင္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္၊ တစ္ေယာက္ ေမြးထားရင္ တစ္ေယာက္ပဲ ေကၽြးရမယ္။ အခု သမီးတုိ႔ ထမ္းထားရတဲ့ ၀န္က အရမ္းမ်ားတယ္။ သူမ်ားေတြ ထင္သေလာက္ သမီးတုိ႔ မစုႏိုင္ဘူး။ အဲဒီ အခါက်ေတာ့ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ သိတဲ့အတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အိမ္စရိတ္ ကာမိေအာင္ လုပ္တယ္။ သူ႔ေလာက္ေတာ့ သမီး မရွာ ႏိုင္ဘူးေပါ့။ အိမ္ရဲ႕စရိတ္ေလး ကာမိတယ္ ဆုိရင္ သူ ထမ္းရတဲ့၀န္ နည္းနည္း ေလ်ာ့တယ္ေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ အလုပ္ေတြ လုပ္တာပါ။

မိသားစု ႏွစ္စုတင္မကဘဲ အဲဒီ မိသားစု ႏွစ္စုက ေပါက္ဖြားလာတဲ့ သူေတြ အတြက္လည္း ရိွေသးတာကိုး။

ခုန ဦးေျပာသလို သမီးက မုဆုိးမေတြထဲမွာ အရမ္း ေပၚျပဴလာ ျဖစ္တယ္။ စကား တစ္ခုကို ႏႈိင္းေျပာရင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ မိန္းမကို လူတိုင္း မသိဘူး။ သမီးထက္ ခ်မ္းသာပါတယ္။ သမီးတုိ႔က သူတုိ႔ရဲ႕အစြန္အဖ်ားေလးပဲ။ မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြရဲ႕ဒုကၡက ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ႀကီးတယ္။ အျခား စီးပြားေရး သမားေတြရဲ႕ေနာက္မွာ Income ဆုိတာရိွတာ။ သူတို႔မွာ ႂကြား၀ါစရာ အေဆာင္အေယာင္၊ အ၀တ္အစား မလိုဘူး။ အကုန္ သပိတ္၀င္၊ အိတ္၀င္သြားတယ္။ ဒီေခတ္မင္းသား၊ မင္း သမီးေတြက သနားဖို႔ ေကာင္းတယ္လုိ႔  သမီးက အဲဒီလုိပဲ ျမင္ တယ္။ အ၀တ္အစားကို တစ္ကားနဲ႔ တစ္ကား မထပ္ေအာင္ ၀တ္ျပရတယ္။ ပရိသတ္က ခ်စ္တဲ့သူ ျဖစ္ေလ ပိုသတိ ထားရေလ။ သမီးတို႔ေတာင္ သတိ မထားမိတဲ့ အ၀တ္အစား ပရိသတ္က သိတယ္။ ဒါေတြကို သမီးတို႔မွာ ျပန္ကုန္ရတယ္။ မင္းသားတစ္ေယာက္၊ မင္းသမီး တစ္ေယာက္ နာမည္ႀကီး လာတာနဲ႔ အမွ် စီးတဲ့ကားက အစေျပာတယ္။ ဟယ္- မင္းသား လုပ္ေနၿပီးေတာ့ကြာ ဆုိၿပီး လူေတြက လြယ္လင့္တကူ ေျပာလုိက္တာ။ သူ႔၀န္ကို ထမ္းထားရတာ မနည္းဘူး ဆုိတာ ပရိသတ္ေတြ မသိဘူး။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ သမီးတို႔ အတြက္ အေဆာင္အေယာင္ လုိလာျပန္ေရာ။ ေနတဲ့၊ စီးတဲ့၊ သြားတဲ့ေနရာထုိင္ခင္း၊ အေဆာင္ အေယာင္ေတြ လုိလာေတာ့ အကုန္လံုးက ျပန္ၿပီး ထြက္လာတယ္။ အဲဒါေတြကို က်န္တဲ့ သူေတြက မျမင္ဘူး။ တျခား စီးပြားေရးသမား ထက္ သူတုိ႔မွာ ျပန္ထြက္ရ တာ မ်ားတယ္။ Taxi စီးလို႔ မရဘူး။ ယံမိုး ေျပာသလိုေပါ့။ ဘဘလုိေတာ့ ေအာင္ ျမင္ခ်င္တယ္တဲ့။ စင္ကာပူ ေလဆိပ္မွာ ကုိရီးယားက အဆုိေတာ္ ေလးေယာက္ လာၾကေတာ့ စစ္တပ္ေတြပါ ခ်ထားရတယ္။ အဲဒီမွာ သမီးရဲ႕ေမာင္ကို သြားႀကိဳတာ။ သမီးနဲ႔ ေမာင္ေလးရဲ႕ သမီးက မိန္းကေလးလည္း မိန္းကေလး ဆုိေတာ့ တိုးႀကိတ္ၿပီး ၾကည့္တယ္။ အဲဒီမွာ ယံမိုးက ထုိင္ေန၊ မရွက္ဘူးလား၊ ၿငိမ္ၿငိမ္ထိုင္ေန ဆိုၿပီး သူ႔ညီမ ၀မ္းကြဲကို ေျပာတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ယံမိုးက ဘာေျပာလဲဆိုေတာ့ သူ ဘဘလို ျဖစ္ခ်င္တယ္တဲ့၊ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို ေအာင္ျမင္ရင္ ေတာ္ေသးတယ္၊ မေအာင္ျမင္ရင္ လမ္းခုလတ္မွာ ဘာလုပ္မလဲတဲ့။ သမီးက သူ မေျပာခင္ စိတ္ထဲမွာ ေတြးေနတာက ေၾသာ္-ငါတို႔လည္း တစ္ခ်ိန္တုန္းက ဒီလိုပါလားေပါ့။ ယံမိုး ေျပာလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သမီး စိတ္မေကာင္းဘူး။ သူ ေတြးတတ္တယ္။ အဲဒီမွာ သမီး ခ်ဳံးပြဲခ်ငိုတာ။ ကဲ-ေတာ္ၿပီ။ ဒီစကား ဒီမွာတင္ရပ္လို႔ ေျပာၿပီး ရပ္လိုက္ရတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီလိုပံုစံမ်ဳိးျမင္ရမယ့္ေနရာေတြကို ေရွာင္လိုက္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတိ ေလးနဲ႔ ေနလိုက္ၾကတယ္။

ေ၀ယံမိုးက မိုးမိုးေမာင္ အငယ္ဆံုးက ေမြးတာေနာ္၊ သားႀကီးကလည္း ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သတိထားမိတယ္။

ယံမုိးက သူ႔အတြက္ Hero က သူ႔ဘဘတဲ့။ သားႀကီးလို႔ ေျပာတယ္။ ယံမိုးက သမီးတို႔ လက္ထဲကို ၆ လသားကတည္းက ေရာက္လာတာ။ သမီးတို႔ သားသမီး အရင္းလို ျဖစ္သြားၿပီး သမီးတို႔နဲ႔ အတူတူ အိပ္လာလိုက္တာဟာ သားႀကီး ေသတဲ့ အထိပဲ၊ တစ္အိပ္ရာတည္း ၃ ေယာက္ အတူတူ အိပ္တာ။ သားႀကီးကလည္း သူ႔စိတ္ထဲမွာ သူ႔သားအရင္းပဲ။ သမီးကလည္း ကိုယ့္သား လိုပဲ။ အဲဒီေတာ့ သမီးရဲ႕ခ်မ္းသာသမွ်ကို ယံမိုး ၁၈ ႏွစ္ျပည့္ရင္ အကုန္ လႊဲေပးမွာ။ ေနာက္ေနာင္ ဘယ္သူ႔  အတြက္မွ မျဖစ္ေစရဘူးေပါ့။ သမီးတစ္ခုခု လုပ္ေကာင္း လုပ္ခ်င္လုပ္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီအခ်ိန္မွာ ရထားတဲ့ စီးပြားသည္ သားႀကီး ရွာသြားတာ။ က်န္တဲ့သူ ဘယ္သူ႔မွ ရပိုင္ခြင့္ မရွိဘူးေပါ့။ က်န္တဲ့ ကိစၥက သမီးရဲ႕စိတ္ခံစားမႈနဲ႔ ဆိုင္တယ္။ သမီးရဲ႕ဘ၀ တစ္ခုနဲ႔ ဆိုင္တယ္။ သမီး အကန္႔ကို ခြဲထားလိုက္တယ္။ သမီး မရခဲ့ရင္ ယံမိုးပဲ ရသင့္တယ္။ ယံမိုးအသက္ ၁၈ ႏွစ္ ျပည့္ရင္ လႊဲဖို႔ အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနၿပီ။ လႊဲလို႔ရတဲ့ဟာ အကုန္လႊဲမယ္၊ ခ်ိတ္ဆက္လို႔ ရတာ အကုန္လံုး သမီးနဲ႔ သူ ခ်ိတ္ထားမယ္။ သမီး တစ္ခုခု ျဖစ္သြားရင္ သူ႔လက္ထဲပဲ အကုန္ ရရမယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ ျဖစ္လာတဲ့ စီးပြားက တစ္မ်ဳိး၊ ဒါက သမီး ဘယ္သူ႔ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီညီမွ်မွ် ေတြးေပးရမယ္။

အခုဆိုရင္ သားႀကီး ဆံုးတာလည္း ေလးႏွစ္ ရွိသြားၿပီ။ အင္မတန္ ေအာင္ျမင္တဲ့ သူရဲ႕မိန္းမလည္း ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး သားႀကီးက မိုးမိုးကို ေခ်ာင္မွာလည္း မထားဘဲ အျပင္ကို ဆြဲ ထုတ္ထားတဲ့သူ ဆိုေတာ့ မိုးမိုးက Celebrity မဟုတ္ေသာ္လည္း Celebrity နီးပါး သိၾကတယ္။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ သားႀကီး မရွိေတာ့တဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ မိုးမိုး ေနထိုင္ရတဲ့ ဆင္ျခင္မႈေလးေတြကို သိခ်င္တယ္။ ေနာက္ၿပီး သားႀကီး ဆံုးတာ ေလးႏွစ္ ရွိသြားၿပီ ျဖစ္သလို မုိးမိုးလည္း အရြယ္ရွိတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးကို ဘယ္လို စဥ္းစားလဲဆိုတာ သိခ်င္တယ္။

အခု အခ်ိန္မွာ သမီး အရြယ္က ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာရမယ့္ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ႏွလံုးသားနဲ႔ ခံစားရမယ့္ အရြယ္ မဟုတ္ေတာ့တဲ့ အတြက္ ေမတၱာေတာ့ ရွိရမယ္။ ကိုယ္ ေရြးတဲ့သူ ေပၚမွာေပါ့။ အဲဒီအခါ က်ေတာ့ နံပါတ္တစ္ ယံမိုး အတြက္ သမီး စဥ္းစားတယ္။ နံပါတ္ႏွစ္ သမီးအတြက္ သမီး စဥ္းစားတယ္။ နံပါတ္သံုး သမီး မိသားစု ေမာင္ႏွမ အျပင္ ကိုရန္ေအာင္၊ သားညီ၊ သားႀကီးရဲ႕အေဖ၊ သူတုိ႔ အတြက္လည္း စဥ္းစားတယ္။ ေသသြားၿပီ၊ မဆိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ သမီးဘက္က သတ္မွတ္ လိုက္ရင္ ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မသတ္မွတ္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သမီး ေရြးလိုက္တဲ့ သူသည္ သမီးအတြက္ ပိုက္ဆံ မလိုဘူး။ သားႀကီး ဆံုးခါစမွာ အပြင့္လင္းဆံုး ေျပာရရင္ ငတ္တစ္လွည့္ ျပတ္တစ္လွည့္ ၾကံဳရတယ္။ အေႂကြးေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။ သမီး တစ္ေယာက္တည္း ေျဖရွင္း လိုက္ရတဲ့ ဒုကၡက တစ္ႏွစ္ခြဲ ေလာက္ ရွိတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ရွိသမွ် အေပါင္းအသင္း ေဟာင္းေတြ အကုန္လံုးကို ျဖတ္လိုက္ၿပီး သမီး တစ္ ေယာက္တည္း ေနလိုက္ တယ္။ သူမ်ားေတြကေတာ့ စိတ္ဆိုးေကာင္း စိတ္ဆိုးလိမ့္မယ္။ မိုးမိုးက ငါတုိ႔ဆီက အကူအညီ ေတာင္းမလား ဆိုတဲ့ အေတြးလည္း အ၀င္မခံႏိုင္ ဘူး။ ထင္လည္း အထင္မခံ ႏိုင္ဘူး။ ျဖစ္သမွ် ျပႆနာ အကုန္ရွင္းမယ္။ ယံမုိးကို ေက်ာင္းထားလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သမီး အိမ္မေရာင္းရေသးဘူး။ သမီး ျမန္မာျပည္က ထြက္ဖို႔ လုပ္တဲ့အခ်ိန္ Immigration မွာ အပိတ္ ခံထားရတဲ့ အေျခအေနထိ ဆိုးတယ္။ ေႂကြးက်န္လို႔။ ဒါ အခုမွ ေျပာျပတာ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ဒုကၡေရာက္တယ္။ ဒါေတြကုိ ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ဘူး။ သမီးနဲ႔ ေဘးနားမွာ ရွိတဲ့ ကိုရန္ေအာင္၊ သားညီ တို႔ပဲ သိလိုက္တယ္။

အဲဒီလုိ အားလံုးကို ျဖတ္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္ သမီးအနားကို ေရာက္လာတဲ့ ေယာက္်ားေတြ အကုန္လံုးကို ဘာေပတံနဲ႔ တိုင္းမလဲ။ ဘာမွတိုင္းလို႔ မရဘူး။ သမီး ေဘးနားကို ေယာက္်ားေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရာက္လာၾကပါတယ္။ ျဖဴတာလား၊ မည္းတာလား၊ တကယ္လား၊ ပိုက္ဆံေၾကာင့္လား ဆိုတာ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘာေပတံနဲ႔မွ တိုင္းလို႔မရဘူး။ စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ ပုလဲကြန္ဒို အိမ္ကို ေျပာင္းသြားလိုက္တယ္။ ေျပာင္းသြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ထပ္ၿပီး ရင္ဆုိင္ရတာက ဘယ္ကေန ဘယ္သူ ေတြမွန္းမသိတဲ့ ျပႆနာေတြက အိမ္တံခါး၀ကို ေရာက္လာ တယ္။ ေအာက္ထပ္က လံုျခံဳေရးကို ေန႔တိုင္း ေခၚရတယ္။ အဲဒီမွာ ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းဖို႔ ဆိုတာ သမီး တစ္ေယာက္တည္း ဘယ္လိုမွ ေျဖရွင္းလို႔ မရဘူး။ ဖုန္းဆက္ၿပီး ဘယ္သူ လာပါ၊ ဘယ္၀ါလာပါ ေခၚရတယ္။ ေဘာက္ေထာ္ အိမ္မွာလည္း ေဘာက္ေထာ္အေလ်ာက္။ ႐ိုင္း႐ိုင္း ေျပာရရင္ လူႀကီး လူေကာင္းေတြခ်ည္းပဲ။ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက စၿပီး သမီး လူေတြကို မယံုေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္လည္း ရွက္မိတယ္။ ငါမ်ား အေနအထိုင္ မတတ္လို႔လားေပါ့။ သမီး ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ကာကြယ္ရေတာ့မယ္။ သမီး ပိုက္ဆံလိုခ်င္သလား စဥ္းစားလိုက္တယ္။ ငါ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကို မတည္ေထာင္ ရင္ေတာင္ ငါ့နားမွာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ေတာ့ ရွိသင့္ၿပီလို႔ ေတြးလိုက္တယ္။

အဲဒီေတာ့ ပိုက္ဆံမလိုခ်င္ဘူး။ ကာဗာလုပ္ ေပးမယ့္သူ လုိခ်င္တာ။ ပိုက္ဆံ ရွာႏိုင္တဲ့အားေတာ့ သမီးမွာ ရွိတယ္။ ပိုက္ဆံ လိုခ်င္ရင္ သူေဌး တစ္ေယာက္ေတာ့ ရႏိုင္တယ္။ သူေဌးကို ေရြးရင္ သမီးနဲ႔ သက္တူရြယ္တူပဲ ျဖစ္မယ္။ သမီးထက္ငယ္တဲ့ ခ်ာတိတ္ထဲမွာေတာ့ သူေဌး မရွိေလာက္ ဘူး။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ သူေဌးကို ေရြးလိုက္လို႔ မယားငယ္ ျဖစ္ရင္ ကံေကာင္း၊ အဲဒီ အခ်က္ကို ျပန္ေတြးတယ္။ သမီး တိတ္တိတ္ပုန္း မယားပဲ ျဖစ္မယ္။ အဲဒါ အ႐ိုင္းဆံုး စကားကို သံုးလိုက္တာ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ သမီးက နံပါတ္တစ္ ေနရာမွာ အျမဲ ေနလာတာ၊ တစ္ပဲ ေနခ်င္တယ္။ တစ္ကေနေတာ့ သမီး ဆင္းမသြားခ်င္ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သမီး ေရြးတဲ့လူသည္ လူပ်ဳိပဲ ျဖစ္ရေတာ့မယ္။ သမီးကို ညႇာရမယ့္သူ၊ သမီး ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြကို ရင္ဆိုင္ၿပီး ေနတဲ့သူ၊ အမွန္တရားကိုသိၿပီး က်န္တဲ့ သူကို ေရြးႏိုင္ရေတာ့မယ္။ အဲဒီေတာ့ သမီးရဲ႕ဒုကၡ၊ ျပႆနာေတြကို ခ်ျပလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ က်န္ခဲ့တဲ့ သူက သမီးအတြက္ အမွန္ပဲ ဆိုၿပီးေပါ့၊ ခုန ေျပာသလို သမီးရဲ႕ပစၥည္းေတြ အကုန္လံုးကို ယံမိုးကို လႊဲေၾကာင္းကိုလည္း သိရမယ္။ ဒီလူရဲ႕လက္ထဲမွာ တိုးပြားရင္ ဒီလူနဲ႔ သမီးရဲ႕ပုိက္ဆံ။ ဒါေတြကို တင္ျပလို႔ က်န္တဲ့သူက သမီးအတြက္ အမွန္ပဲဆိုၿပီး ေယာက္်ား တစ္ေယာက္ကို ေရြးရတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒါသည္လည္း မမွန္ႏိုင္ေသးဘူးေပါ့ ဦးရယ္။ သမီးေစာင့္ေတာ့ ၾကည့္ရဦးမယ္။ ဒါခ်က္ခ်င္း မသိႏိုင္ ေသးဘူး။ ငယ္ငယ္တုန္းကနဲ႔ အခု အခ်ိန္က မတူေတာ့ဘူး။ အခုအခ်ိန္က အရမ္းေခတ္မီေနၿပီ။ ခဏေလး ေတြ႕႐ံုေလာက္နဲ႔ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္ကို သမီး ဘယ္လိုမွ မသိႏိုင္ဘူး။ ဒါေတာင္မွ သမီးက ေယာက္်ားေတာထဲေနလာလို႔ သူမ်ားထက္ စာရင္ နည္းနည္းသိတယ္။ လိမ္သြားရင္ ႏွစ္ႏွစ္ေနမွလည္း လိမ္မယ္၊ သံုးႏွစ္ေနမွလည္း လိမ္သြားႏိုင္တယ္။ ေယာက္်ား တစ္ေယာက္က အယံုသြင္းၿပီးမွ လိမ္သြားႏိုင္တာဆိုေတာ့ အျမဲ သတိ ၀ီရိယနဲ႔ ေနတယ္။ မ်ဳိးစံု စမ္းသပ္ၿပီး ေနတယ္။ သမီးမွာ ဘာမွ မရွိဘူး။ ဒုကၡေတြနဲ႔ခ်ည္းပဲ ခ်ျပတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာမွ ေကာင္းတာေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ျပန္ေပးၿပီး ယံုရသလားဆိုၿပီး အေကာင္းနဲ႔ ျပန္စမ္းသပ္ရတယ္။ သမီးမွာ ရွိတဲ့ အလုပ္ကိုခုိင္း ၾကည့္တယ္။ ေနာက္ထပ္ေတြ ခိုင္းၾကည့္တယ္။ အဆင္ေျပလာတယ္ ဆိုရင္ ဒီလူဟာ ပိုက္ဆံ မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး ဆိုတာ က်ိန္းေသ သြားၿပီ။ ပုိက္ဆံကို အထုပ္ လုိက္ေပးလိုက္တယ္။

လူက ပိုက္ဆံ ႀကိဳက္တယ္၊ ၂ ႏွစ္ေလာက္ ေအာင့္ထားၿပီးမွ ပိုက္ဆံအထုပ္ လိုက္ခ်ေပးရင္ ေပၚလာတာပဲ။ မ်ဳိးစံု စမ္းသပ္တယ္။ ေနာက္ ဆံုးမွာ လုပ္ပိုင္ခြင့္အကုန္လႊဲၿပီး လုပ္ခိုင္းတဲ့အခ်ိန္ အားလံုး အဆင္ေျပတဲ့ အတြက္ ဒီလူတစ္ေယာက္က သမီးနားမွာ ရွိသင့္တယ္လို႔ သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ သမီး လိုခ်င္တာက ေမတၱာ၊သမီး သား အေပၚထားတဲ့ ေမတၱာ။ ခုနလိုမ်ဳိး ၂ ႏွစ္ဆိုတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ ယံမိုးနဲ႔ ေပးေတြ႕ လိုက္တယ္။ ယံမိုးအေပၚ သည္းခံမႈ ဘယ္ေလာက္ရွိမလဲ။ ယံမိုးကေကာ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္း အတာတစ္ခုအထိ သြားမလဲ။ လက္မွတ္ ထိုးယူတာက ေနာက္မွေပါ့။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလံုးကို ေပးေတြ႕ၿပီး သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ႕အေျခအေနကို ၂ ႏွစ္ ေစာင့္ၾကည့္လာတယ္။ ယံမိုးက သူ႔ရဲ႕ဘဘလိုပဲ ဒီဘက္ကို သာလာတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ဘဘက သူ႔ဘဘေပါ့၊ ဒီဟာက သတ္ သတ္။ တစ္ခါတေလ သူ အမွတ္ေတြ ေကာင္းရင္ သမီး မသိလိုက္ရဘူး၊ ရန္ကုန္ကို လွမ္းေျပာ တာ။ ဒါေတြက ၾကည္ႏူးစရာတစ္ခုပဲေပါ့ ဦးရယ္။ အဆင္ေျပတယ္။ ကေလး တစ္ေယာက္မွာ ဘာလိုအပ္ ေနၿပီလဲ၊ ေမတၱာေလ။ ဒီေမတၱာ သူ႔ကို ေပးႏိုင္တယ္။ အဲဒီမွာပဲ သားအတြက္ ၿပီးသြား ၿပီဆိုေတာ့ သမီးအတြက္ေပါ့။ သမီးအတြက္က ပိုက္ဆံမလိုတဲ့အတြက္ ဒါသြားလုပ္ဆို လုပ္တယ္။ တျခား ေယာက္်ားတစ္ေယာက္သာ ဆိုရင္ သားႀကီးအတြက္ ငါ့ကို ဒါေတြလုပ္ေပးဆိုရင္ မလုပ္ခ်င္ ဘူးေလ။ သူလည္း ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ပဲ။ သားညီနဲ႔တည့္ေအာင္ ေပါင္းလိုက္၊ ကိုရန္ေအာင္နဲ႔ တည့္ေအာင္ ေပါင္းလိုက္ ဆိုရင္ေကာ၊ သမီးေမာင္ႏွမ ခဏထား၊ အဆင္ ေျပႏုိင္ပါ့မလား၊ စဥ္း စားတယ္။ ဦး ျမင္တဲ့ အတိုင္းပဲ အကုန္လံုးက သူနဲ႔ အဆင္ေျပေနတယ္။ သားညီကေလး ၃ လကတည္းက သူ ထိန္းေနတာ။ သူတို႔စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုပဲ ရွိေန၊ ရွိေန ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းက ၾကည္ႏူးစရာပဲ။ သမီးကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ သမီး ေနာက္မွာရွိတဲ့လူေတြကိုလည္း ခ်စ္ရမယ္၊ ၾကည္ျဖဴ ရမယ္လို႔ သမီး ေျပာတယ္။ ဒီကေလးေတြကို သမီး တစ္သက္လံုး လုပ္ေပးသြားမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လက္ခံႏိုင္လား၊ သည္းခံႏိုင္လား ေရြးခ်ယ္၊ လက္မခံႏိုင္လည္း ေစာေစာစီးစီး လမ္းခြဲလို႔ ရတယ္။ အခု အခ်ိန္ထိလည္း လမ္းခြဲလို႔ ရတယ္။ သမီး ေျပာၿပီးသား၊ သမီး အသက္ အရြယ္အရ သမီး ခံစားရတာနဲ႔ အမွ် စိုးရိမ္ ပူပန္တယ္ဆိုတာလည္း သိပ္မရွိဘူး။ ခံႏိုင္ရည္ရွိ ေနတယ္ေပါ့ ဦးရယ္။ အမ်ားႀကီး ၾကံဳထားၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ကာကြယ္ၿပီးသား။ အကုန္လံုးက ညီညီၫြတ္ၫြတ္ေလး ျဖစ္ေနတဲ့ အခါက်ေတာ့ သမီးမွာ စိတ္ ခ်မ္းသာရတယ္။

ဒီလူတစ္ေယာက္ကို ေရြးသင့္တယ္လို႔ သမီးတစ္ေယာက္တည္း အတြက္ မဟုတ္ဘူး၊ အကုန္လံုး အတြက္ေပါ့၊ ပိုက္ဆံ အမ်ားႀကီး မရွာႏိုင္ဘူး။ သူ႔မွာ သည္းခံႏိုင္စြမ္း ရွိတယ္။ စိတ္ေကာင္းေလး ရွိတယ္။ သမီး လိုခ်င္တာ စိတ္ေကာင္းေလး ရွိဖို႔ပဲ။ စိတ္ေကာင္းရွိရင္ ဘယ္ေနရာ သြားသြား ေအာင္ကို ေအာင္ျမင္တယ္။ သမီး လိုခ်င္တာ ဒါပဲ။ သမီး စင္ကာပူ ျပန္သြားတယ္။ သူက ဒီမွာ ေနတာ။ သမီးက ေျပာစရာ မလိုဘူး၊ သမီး အဘြားဆီ သူ႔ဘာသာ သြားကန္ေတာ့တယ္။ ဒါလည္း သမီးအတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ တစ္ခုပဲ။ အဘြားအိမ္ သြားေတာ့ အဘြားက ေကာ္ဖီ ေသာက္မလားလို႔ သမီးကို ေမးေတာ့၊ ပါတယ္ အဘြား ကၽြန္ေတာ္ ယူလာတယ္ ဆုိၿပီး သမီး အတြက္ ေကာ္ဖီ အဆင္သင့္ ယူယူလာတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ အဘြားလည္း စိတ္ခ်တယ္။ စိတ္လည္း ခ်မ္းသာတယ္။ အဘြားကလည္း သူ႔ ေျမး လိုအပ္ေနတာကို ျဖည့္ေပးေနတဲ့သူ ျဖစ္တဲ့အတြက္ စိတ္ခ်တယ္ေလ။ သမီး မလုပ္ႏိုင္တာေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ မိန္းမ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ေလ။ သမီးကေတာ့ အခု အဲဒီလို စံေလးနဲ႔ ေရြးလိုက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သိသာ သိေစ၊ မျမင္ေစနဲ႔ ဆိုသလိုပဲ သမီးတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ကိုမွ မသြားဘူး။ ဒီလိုပဲ ေနလိုက္ ၾကတယ္။ သူလည္း လုပ္စရာ ရွိတာ လုပ္က်န္ခဲ့လိုက္ တယ္။ သမီးလည္း ျပန္စရာ ရွိတာ ျပန္တယ္။ သူ စင္ကာပူကို လာႏိုင္တဲ့ အခါ လာတယ္။ လက္မွတ္ထိုးၿပီး ယူဖို႔ဆိုတာ သမီး အသက္အရြယ္မွာ မလိုေတာ့ဘူးလို႔ သမီးကေတာ့ သတ္မွတ္ထားတယ္။ ယံမိုး ေက်ာင္းၿပီး သြားတဲ့ အခ်ိန္က်ရင္ သမီး တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့မွာ။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူသည္ အခုထက္ထိ ေကာင္းေနတယ္၊ အခုလိုပဲ ေကာင္းေန တယ္ဆိုရင္ေတာ့ သမီး တရား ၀င္ယူမယ္။ အခု အခ်ိန္ထိေတာ့ သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္က ဘာပဲေျပာေျပာ နားလည္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ေပါ့။ သမီးလည္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ သူ႔အေပၚ ျပန္ေကာင္းမယ္။

သမီး ေရြးထားတယ္၊ ေနာက္ မျပင္ေတာ့ဘူး၊ စိတ္မပူနဲ႔လို႔ သူ႔ကိုလည္း ေျပာလိုက္တယ္။ အသက္လည္း ႀကီးလာၿပီ၊ ဒီိထက္ ေရြးလို႔လည္း မရေတာ့ဘူး။ ျပင္လို႔လည္း မရေတာ့ဘူး။ သမီး တစ္ခုခုေတာ့ လဲရမယ္ေလ၊ ပိုက္ဆံ ခ်မ္းသာတဲ့ သူ ယူရင္ သမီး မိသားစုနဲ႔ သမီးကို ေပးေကာင္းေပးမယ္။ ဒါမ်ဳိးေတြ ေပးခ်င္မွ ေပးမွာ။ ပိုက္ဆံ ေပးမယ္။ ေမတၱာ ေပးခ်င္မွ ေပးမယ္။ သမီးကေတာ့ ဒီတစ္ခ်က္နဲ႔ပဲ သူ႔ကို ေရြးလိုက္တယ္။ က်န္တာေတာ့ သမီးမွာ ဘာမွ မရွိဘူး။ လူပ်ဳိ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရွိေကာင္း ရွိခဲ့မယ္။ ဒါလည္း သမီး သိပ္ဂ႐ု မစိုက္ဘူး၊ သမီးအတြက္က အဲဒါေတြ အေရးမႀကီးဘူးလို႔ ထင္တယ္။ အေရးႀကီးတာက သမီး လက္ထဲမွာ သမီးကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံရမယ္။ သမီး သားအေပၚမွာ အေဖ တစ္ေယာက္လို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ဆက္ဆံရမယ္။ ငါ့သား ႐ိုေသေအာင္ ေနလို႔ သူ႔ကို တစ္လံုးတည္း ေျပာထားတယ္။ ငါလိုခ်င္တာ ဒါပဲ၊ ငါ့သားက ႀကီးလာမွာ၊ ငါ့သား ႐ိုေသေအာင္ ေနေပးရင္ က်န္တာ ဘာမွ မရွိဘူးလို႔။ သမီး လိုခ်င္တာ ဒါပဲ။ သူက အ႐ိုအေသ တန္ေအာင္ေနရင္ သားက ေျပာၿပီေလ။ သမီး အဲဒါေတာ့ လက္မခံဘူး။

အခုေတာ့ မိုးမိုးက တူမေလး တစ္ေယာက္ ထပ္ေမြးထား တယ္ေနာ္။

သမီးေအာက္ ေမာင္ေလးက ေမြးတဲ့ သမီးေလးပါ။ ယံမိုးနဲ႔ ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲေတာ္တယ္။ သူ႔မွာလည္း အေမ မရွိတဲ့ အခါ က်ေတာ့ ေမာင္ေလးကိုလည္း ေစာင့္ေရွာက္ထားတယ္။ ကေလးကို ယံမိုးလို ေမြးစားတာ မဟုတ္ေပမယ့္ အၿပီးေခၚၿပီး ဟိုမွာပဲ ေက်ာင္းထားလိုက္တယ္၊ သမီး အတြက္လည္း မိန္းကေလး အေဖာ္ေလး လိုတယ္။ ယံမိုးက ေယာက္်ားေလးလို အားကိုး ရတာေလ။ ကေလးေတြ ရွိေနျခင္းအားျဖင့္ သမီးကိုယ္ သမီး ထိန္းၿပီးသား ျဖစ္တယ္။ ေၾသာ္- ငါ အေမတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီေပါ့။ သမီး ေခါင္းေပၚမွာ အေဖ မရွိဘူး။ အေမ မရွိဘူး။ သမီး လုပ္ခ်င္တာ လုပ္လိုက္လို႔ ရတယ္။ ဘယ္သူ႔ သမီးလို႔ ဘယ္သူကမွ မေျပာဘူး။ ေယာက္်ား မရွိတဲ့ အတြက္လည္း သူ႔မိန္းမက ေဖာက္ျပန္ေနတယ္လို႔လည္း သမီးကို ဘယ္သူမွ မေျပာဘူး။ သားသမီး ဆိုတာကလည္း တကယ္တမ္း ေျပာရင္ အရင္း မဟုတ္ဘူး။ သူ႔အေမကလို႔ ဆိုၿပီး သမီးကို ေျပာလို႔ မရဘူး။ သမီးကို ခ်ဳပ္ကုိင္ဖို႔က တစ္ေယာက္ေတာ့ လိုလာၿပီ။ အဲဒီေတာ့ ဒီကေလးေတြကို သမီးရဲ႕သားသမီးေတြလို႔ သတ္မွတ္လိုက္ၿပီး အေမ တစ္ေယာက္လို ေနလိုက္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အကုန္လံုးက ထိန္းၿပီးသား ျဖစ္သြားတယ္။ အခုခ်ိန္မွာ လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္လို႔ရတယ္။ စိတ္သြားတိုင္း ကုိယ္ ပါေနတယ္။ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းေတြ ျဖစ္ခ်လိုက္လို႔ ရတယ္။ တစ္ေယာက္ မေကာင္းရင္ တစ္ေယာက္၊ တစ္ေယာက္ မေကာင္းရင္ တစ္ေယာက္ လြတ္လပ္တယ္ေလ။ သမီးအတြက္ ပိုက္ဆံလည္း မလိုဘူး။ အသက္အားျဖင့္လည္း ႀကီးေနၿပီ။ ေနခ်င္တိုင္း ေနခ်လိုက္လို႔ ရတယ္။ ငါ့သားေလးေတြ၊ သမီး ေလးေတြ ႀကီးလာရင္ သူ႔အေမက ဘယ္လို၊ ေခၽြးမက ရန္လုပ္တာလဲ မလိုခ်င္ဘူးေလ၊ ဇနီးတစ္ေယာက္ ပီသေအာင္ ေနခဲ့ ၿပီးၿပီ။ မိခင္တစ္ေယာက္ ပီသေအာင္ ဆက္ကိုေနရဦးမယ္။

ပြင့္လင္းတဲ့ မိုးမိုးက ေနာက္ ၄ ႏွစ္ၾကာရင္ သူလက္တြဲမယ့္ သူအေၾကာင္းကို ေျပာျပ သြားခဲ့ပါၿပီ။ တစ္ပင္လဲမူ တစ္ပင္ထူ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင္း အိမ္ေထာင္တစ္ခု ၿပိဳလဲ သြားခဲ့ေပမယ့္ မုဆိုးမ ဘ၀မွာ သားတစ္ေယာက္နဲ႔ ႐ုန္းကန္ၿပီး သူ႔ဘ၀ နားခိုစရာ ရွာတာျဖစ္လို႔ ေဒြးနဲ႔အတူ ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့ ပရိသတ္မ်ားကလည္း မိုးမိုးအေပၚမွာ နားလည္ ေပးၾကလိမ့္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ ပါတယ္။

၀င္းၿငိမ္း
(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊ေအာက္တိုဘာလ ၂၀၁၁)

Read more »

ႏိုင္ငံေက်ာ္ ရုပ္ရွင္မင္းသား မယား

ေပ်ာက္ေသာသူ ရွာရင္ေတြ႔၊ ေသေသာသူ ၾကာရင္ေမ့ ဆိုေပမယ့္ ႏွစ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကာၾကာ ရင္ထဲက ခ်စ္ခဲ့ ရသူမ်ားကို မေမ့ႏိုင္ၾကတဲ့ လူေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။

ဘ၀ထဲကေန သူတို႔ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ေရာက္တိုင္း တသသ လြမ္းတတ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ မိသားစုထဲက အရင္ဆံုး ခဲြထြက္သြားတဲ့ ႏွမငယ္ စႏၵာၿငိမ္း ဆံုးသြားတဲ့ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ေမလ ၁၂ ရက္ ကဆုန္ လျပည့္ေန႔ကို မေမ့ေသးသလို ဒုတိယ ခြဲထြက္သြားတဲ့ ဖခင္ႀကီး က်ားဘညိမ္း ကြယ္လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၉၇၉ ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၈ ရက္ ၀ါဆို လျပည့္ေန႔ကိုလည္း သတိ ရေနဆဲပါ။ မိခင္ ေဒၚၾကည္ၾကည္က ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ တိမ္းပါးခဲ့ၿပီး သား ဇာနည္မ်ဳိးျမင့္ညိမ္း က ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔မွာ ခြဲထြက္ သြားျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အရင္ သြားႏွင့္သူေတြ ခြဲခြာ သြားတဲ့ ေန႔တိုင္းမွာ သူတို႔ အတြက္ ေကာင္းမႈကုသုိလ္ ေတြျပဳရင္း လြမ္းေဆြး တသဆဲပါ။

ကၽြန္ေတာ့္ နည္းတူ ႏိုင္ငံေက်ာ္ ႐ုပ္ရွင္မင္းသား ေဒြးရဲ႕ ဇနီးသည္ ျဖစ္သူ မိုးမိုးကလည္း သူ႔ခင္ပြန္းသည္ ကြယ္လြန္တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေန႔ ေရာက္တိုင္း ကြယ္လြန္သူ အတြက္ ရည္စူးၿပီး ေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ေတြ ျပဳေလ့ ရွိပါတယ္။ ဇူလိုင္လ ၁၁ ရက္ေန႔က ေဒြးကြယ္လြန္တာ ၄ ႏွစ္ ျပည့္ခဲ့ပါၿပီ။ ေမ့သူေတြ ေမ့ေနၾကေပမယ့္ မေမ့ေသးတဲ့ မိုးမိုးက စင္ကာပူ ႏိုင္ငံက ျပန္လာၿပီး ခင္ပြန္းသည္ အတြက္ ရည္စူးက ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕မွာ ရွိတဲ့         သာသနာ့ ၀န္ေဆာင္ ေက်ာင္းတုိက္က သံဃာေတာ္ ၂၄၅ ပါးတို႔ကို ေန႔ဆြမ္း ကပ္လွဴၿပီး အမွ်အတန္း ေပးေ၀ ခဲ့ပါတယ္။

မိုးမိုးနဲ႔ မေတြ႔ျဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီေန႔ေတာ့ မိုးမိုးက ဖုန္းဆက္ ဖိတ္တာေၾကာင့္ ေမွာ္ဘီအထိ တကူးတက သြားၿပီး သူ႔အလွဴကို တက္ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ အရြယ္ ငယ္ေသးၿပီး ပစၥည္းဥစၥာလည္း ေတာင့္တင္းတဲ့ သူလို မိန္းကေလး တစ္ေယာက္အတြက္ အိမ္ေထာင္ဖက္ ဆိုတာ ရွားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ သူက သာမန္ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘဲ ေဒြးရဲ႕ဇနီး ျဖစ္ခဲ့ဖူးတာေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ မ်က္လံုးေပါင္း ေထာင္ေသာင္းေအာက္မွာ အေနတတ္ဖို႔ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားခဲ့ ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ မိုးမိုးကို ေအးေအးေဆးေဆး စကား ေျပာခ်င္တာေၾကာင့္ သူ စင္ကာပူ မျပန္ခင္ တစ္ရက္ ခ်ိန္းၿပီး ေရႊအျမဳေတ အတြက္ စကား ေျပာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း စကားေျပာတတ္တဲ့ မိုးမိုးက ပရိသတ္ သိသင့္ သိထိုက္မယ္ ထင္တာေတြကို  ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာသြားခဲ့ပါ တယ္။ ေဒြးကို ခ်စ္တဲ့၊ ေရႊအျမဳေတကို ခ်စ္တဲ့ ပရိသတ္မ်ား မိုးမိုးရဲ႕စကားကို နားေထာင္ ၾကည့္ၾကပါဦး။

သားႀကီး(ေဒြး)နဲ႔ စေတြ႔ ပံုကေန အရင္ဆံုး သြားရေအာင္။ ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာ စေတြ႔တာလား။

ဟုတ္တယ္။ ၈ တန္း ေက်ာင္းသူ ဘ၀မွာ ေတြ႔တာ။ ေက်ာင္းမွာ ေတြ႔တာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ သမီး ေအာက္က ေမာင္နဲ႔ သားႀကီးနဲ႔က သူငယ္ခ်င္း။ သမီးတုိ႔က ေျမာင္းျမလမ္းမွာ ေနတယ္။ ဦးေက်ာ္ဟိန္းတုိ႔က ေက်ာင္းကုန္းလမ္းမွာ ေနတယ္။ သမီးေမာင္နဲ႔လည္း သူငယ္ခ်င္း ဆိုေတာ့ လာရင္းနဲ႔ သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္က ေတြ႔သြားတယ္။ သမီးကပဲ ရည္းစား စကား စေျပာတယ္ေပါ့။ ၿပိဳင္ဘီးေလးနဲ႔ ရည္းစားစာ လုိက္ေပးလုိက္တာ။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက ၿပိဳင္စက္ဘီးပဲ သမီးက စီးတာ။ ၿပိဳင္ဘီးစီးၿပီး ေက်ာပိုးအိတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္သြားတယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက မိန္းမ မဆန္ဘူး။ ဦးေလးေတြ၊ အစ္ကိုေတြ ေမာင္ေတြၾကားမွာ ႀကီးျပင္း လာတာဆုိေတာ့ သမီးစိတ္က လုပ္ခ်င္ရင္ လုပ္ခ်လုိက္တယ္။ သိပ္ၿပီး မစဥ္းစားဘူး။

အေဖကလည္း ေျပာထားတယ္။ ႀကိဳက္တာ လုပ္လုိ႔ရတယ္။ ရည္းစား ဘယ္ႏွေယာက္ ထားထား အိမ္ေခၚလာခဲ့။ ႐ုပ္ရွင္႐ံု မသြားရဘူး။ ပန္းျခံ မသြားရဘူးလုိ႔ ေျပာထားတယ္။ အိမ္ေရွ႕မွာ ေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္ေပးထားတယ္။ သမီး ႀကိဳက္သေလာက္ ရည္းစားထား။ အိမ္ေခၚလာလုိ႔ ရတယ္။ သမီးက ကုိယ့္သေဘာနဲ႔ကုိယ္ စာလုိက္ေပးတာ။ မွတ္မွတ္ရရ အမွတ္ ၉ ေက်ာင္းေရွ႕မွာ လုပ္တဲ့ သီတင္းကၽြတ္ ပြဲေစ်းတန္းမွာ သမီး စာေပးလုိက္တယ္။ သားႀကီးက ယူသြားတယ္။ သမီးတုိ႔ ရည္းစား ျဖစ္တယ္ေပါ့။ သမီးတို႔ ႏွစ္ေယာက္မွာ သမီးက တကယ္ စိတ္၀င္စားတာ ျဖစ္တဲ့ အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ဒုကၡ ခံႏိုင္တယ္။ သူ ႀကိဳက္သမွ် ရည္းစားေတြ အကုန္လံုးလည္း ေနာက္ဆံုး သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သြားတယ္။ အခုမွ မဟုတ္ဘူး။ ဟိုးအရင္ကတည္းက အဲဒီ အတုိင္းပဲ။ သူ ႀကိဳက္တယ္။ သမီး သိသြားရင္ ျပႆနာ တက္တယ္။ အဲဒီ ေကာင္မေလးနဲ႔ သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္သြားတယ္။ သားႀကီးနဲ႔သာ မေခၚရင္ မေခၚမယ္၊ သမီးနဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ျဖစ္တယ္။ ဒါက ဟိုးအရင္ ၁၆ ႏွစ္ အရြယ္ကတည္းကပဲ။

သမီးရည္းစား ဘ၀နဲ႔ ဘယ္ႏွႏွစ္ေလာက္ ေနၿပီးမွ အိမ္ေထာင္ က်ၾကတာလဲ။

ရည္စားသက္တမ္း ၁၁ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သမီးတို႔ ေစ့စပ္တယ္။ ေစ့စပ္ၿပီး ၁ ႏွစ္ေနတယ္။ ၁၉၈၉ ခုႏွစ္မွာမွ လက္ထပ္ၾကတယ္။

၁၁ ႏွစ္ေနၿပီးမွ လက္ထပ္တာ ဆုိေတာ့ အဲဒီ အခ်ိန္အတြင္းမွာ စိတ္ဆိုး စိတ္ေကာက္ေတြက အႀကိမ္ မ်ားစြာပဲလား။

ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့။ လက္ခ်ဳိးေရလုိ႔ မရတဲ့ ရည္းစားေတြကလည္း အမ်ားႀကီးေပါ့။

ဒါဆို မိုးမိုးက ၁၁ ႏွစ္တာ ကာလ အတြင္းမွာ ေဒြးရဲ႕  အဆိုးေတြကို သည္းခံႏိုင္ခဲ့တာေပါ့။

ဟုတ္တယ္။ ေဒြး ဆုိၿပီး မင္းသား ျဖစ္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဒီျပႆနာေတြက မထူးဆန္းဘူးေပါ့။ ေဒြး မျဖစ္ခင္ကတည္း က သူက ဦးေက်ာ္ဟိန္းတူ ျဖစ္ေနတာကိုး။ အဲဒီ အခ်ိန္ကတည္းက အတုိင္းအတာ တစ္ခုထိ ေပၚျပဴလာ ျဖစ္ေနတာေပါ့။ အဲဒီမွာ သမီးက သူ႔ကိုႀကိဳက္တဲ့ မိန္းမေတြထဲမွာ တစ္ေယာက္ အပါအ၀င္ ျဖစ္သြားတာပဲ။

ဦးေက်ာ္ဟိန္းတူ ျဖစ္လုိ႔ မိုးမိုးက ႀကိဳက္တာလား။

ပထမေတာ့ သမီးက ဦးေက်ာ္ဟိန္းကို ႀကိဳက္တာ။ ဦးေက်ာ္ဟိန္းရဲ႕ ကားဟြန္းသံကို မဟာၿမိဳင္ထိပ္ ေလာက္ကတည္းက သမီး မွတ္မိတယ္။ အဲဒီလို အသံၾကားရင္ အိမ္ေရွ႕ကေန အေျပးထြက္ ၾကည့္ရတာ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလို ႀကိဳက္ရင္းနဲ႔ သမီးေအာက္က ေမာင္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ဆုိေတာ့ ရြယ္တူ ျဖစ္သြားတဲ့ အခါ ဦးေက်ာ္ဟိန္းကို နည္းနည္း ေမ့သြားတယ္။ ဒီဘက္ကို စိတ္ေျပာင္းသြားတယ္။

မိုးမိုးနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး စမ္းေခ်ာင္းအိမ္မွာ ေဒြးလုိက္ေနေတာ့ ေဒြးက မင္းသား မလုပ္ေသးဘူးေနာ္။ မင္းသား လုပ္မယ္လုိ႔ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ မင္းသား လုပ္မွာကို မိုးမိုးက သေဘာ တူခဲ့လား။ ဒါမွမဟုတ္ သေဘာ မတူဘဲ လုပ္ခ်င္တာကို ခြင့္ျပဳခဲ့တာလား။

သားႀကီးကလည္း မလုပ္ခ်င္ဘူး။ သမီးကလည္း လုပ္ေစခ်င္လား၊ မလုပ္ေစခ်င္တာလားဆုိတာကို သမီးကုိယ္ သမီး မသိဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဦးေက်ာ္ဟိန္းက မင္းလုပ္သင့္တယ္လို႔ ေျပာလာခ်ိန္မွာ မျဖစ္မေန သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္က လုပ္ရမယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ဦးေက်ာ္ဟိန္းရဲ႕ ေက်းဇူးက သားႀကီး အေပၚမွာ အမ်ားႀကီးပဲ။ ကဲ- လုပ္ေပါ့။ လုပ္မွေတာ့ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကမယ္ေပါ့။ သမီးမွာေတာ့ လုပ္ေစခ်င္တယ္ ဆုိတာထက္ ေအာင္ျမင္ေစခ်င္တဲ့ စိတ္တစ္ခုကေတာ့ အဲဒီမွာကတည္းက ရိွေနခဲ့တယ္။ ကဲ-လုပ္မွေတာ့ ဘယ္လိုပဲ ပံ့ပိုးရ ပံ့ပိုးရ ပုိက္ဆံ မရိွေပမယ့္လည္း ပံ့ပိုးမယ္၊ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။ သမီးတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ ပင္ပင္ပန္းပန္းနဲ႔ပဲ ႐ုန္းကန္ၿပီး လုပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ပထမဆံုး သားႀကီး ႐ုိက္ျဖစ္တဲ့ ကားက....။

ပထမဆံုး ႐ိုက္တဲ့ကားက ဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္ ႐ုိက္တဲ့ ကားလုိ႔ထင္တယ္။ ထူးမြန္နဲ႔ ရန္ေက်ာ္နဲ႔ သ႐ုပ္ေဆာင္တာ။

ဓားေတာင္ကို ေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကို ျဖတ္မည္ ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကား ဇာတ္သိမ္းခန္းမွာ  သားႀကီး ပါတယ္ေနာ္။

အဲဒီကားရဲ႕ ေနာက္ဆံုးခန္းမွာ ပါတယ္။ သူက အဲဒီတုန္းက ႐ႈတင္ မန္ေနဂ်ာ။ သမီးမွာ အခုထိ အဲဒီ မွတ္တမ္းရိွတယ္။ သိမ္းထားတယ္။ သူ႔လက္ေရးနဲ႔ ေရးထားတာ။ သမီးတုိ႔ အိမ္ေထာင္ မက်ေသးဘူး။ ရည္းစားဘ၀ပဲ ရိွေသးတယ္။ အဲဒီမွာ သူက ႐ႈတင္ မန္ေနဂ်ာ လုပ္တာ။ မီးေသြး ဘယ္ႏွအိတ္၊ ဆန္ အိတ္ ဘယ္ႏွအိတ္ ခ်တယ္။ ေနေအာင့္အိမ္ကို ဘယ္လုိ သြားတယ္။ ေက်ာ္သူ႔အိမ္ကို ဘယ္လုိ သြားတယ္။ ကင္မရာ ဘယ္လို ငွားတယ္။ တဲ ဘယ္လို ေဆာက္တယ္။ သူ႔data ေတြ အကုန္ေရးထားတယ္။ သမီးကို သတိ ရေၾကာင္းလည္း ပါတယ္ေပါ့။ ႐ႈတင္ မန္ေနဂ်ာ၊ ကင္မရာမန္း အေနနဲ႔ တာ၀န္ယူၿပီး တစ္ခန္း၊ ႏွစ္ခန္း ၀င္႐ုိက္တာ။ ဒါေပမဲ့ ဦးေက်ာ္ဟိန္းရဲ႕ ဇာတ္ကားေတြမွာ ေနာက္ခံ သီခ်င္းေတြ ဆုိေနၿပီ။

အဲဒီလို စလုပ္တဲ့ အခ်ိန္က စၿပီး သားႀကီးက ဒီေန႔အထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့တယ္။ သူ႔ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကို ဒီေန႔ မင္းသားေတြ မမီေသးဘူး။ အရမ္း ေအာင္ျမင္ခဲ့ေတာ့ တစ္တုိင္းျပည္လံုးက ပရိသတ္ေတြ အားေပးၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလး ပရိသတ္ေတြေပါ့။ မိုးမိုးကေတာ့ တရား၀င္ ယူထားတာ။ ဘယ္မိန္းမမဆုိ သ၀န္တို စိတ္ေတာ့ ရိွမွာပဲ။ အခုအခ်ိန္မွာ မိုးမိုး ျပန္စဥ္းစားေတာ့ ဘယ္လိုေနလဲ။

အဲဒီတုန္းက သ၀န္တုိတာေပါ့။ မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္ပဲ။ အိပ္မေပ်ာ္လုိ႔ေတာင္ အဲဒါေတြကို မေတြးခ်င္ဘူး။ ဘီယာ ေသာက္ရင္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ ဘီယာကို ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး ေသာက္တယ္။ အိပ္ေဆးေသာက္လို႔ အိပ္မေပ်ာ္ရင္ ေဆးလိပ္ေတြ ေသာက္ၿပီး အိပ္တယ္။ မရဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၾကံရာ မရေတာ့ အဲယားကြန္းနဲ႔ မ်က္လံုးတည့္တည့္ ထားလိုက္တယ္။ အိပ္ေပ်ာ္ေအာင္ေတာင္ မနည္းႀကိဳးစားရတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္မွာ အဲဒါေတြ ျပန္စဥ္းစားတဲ့ အခါ သမီး အခုအခ်ိန္မွာ ရယ္ၿပီး ေျပာႏိုင္ေနၿပီ။ အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းကေတာ့ မရယ္ႏိုင္ဘူး။ မရယ္ႏိုင္လုိ႔ေတာင္  အိပ္မေပ်ာ္လုိ႔ ခုနလုိေတြ လုပ္ရတယ္။ အ႐ူးမီး၀ိုင္းလုိပဲ ေနစရာ ေနရာ မရိွဘူး။ တျခား တစ္ေယာက္က ေျပာတာကိုလည္း ၾကားခ်င္တယ္။ ၾကားလည္း မၾကားရဲဘူး။ ကုိယ္က သူမ်ား ေျပာမွ သိရမွာကိုး။ သိလည္း သိခ်င္တယ္။ သိလုိက္ၿပီးရင္လည္း မခံစားႏုိင္ဘူးေပါ့ ေနာ္။ အဲဒါ ငယ္ငယ္တုန္းက စိတ္ေပါ့။ အရြယ္ေလး ေတာ္ေတာ္ ေရာက္လာေတာ့ သမီးကို ေျပာမယ့္ သူကို ေရွာင္လာတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ မသိခ်င္ေတာ့ဘူး။ မသိရင္ သမီး စိတ္ခ်မ္းသာတယ္လို႔ ထင္တယ္။ သမီး မ႐ႈံးဘူးလုိ႔ ထင္တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ သိခ်င္တယ္။ သိၿပီးေတာ့ ေမးခ်င္ တယ္။ သမီးမွာ ျဖစ္တဲ့စိတ္ေပါ့။ ေမးခ်င္တဲ့ အခါက်ေတာ့ ေယာက်္ားေလ၊ သမီးကို လိမ္မွာပဲ။ လိမ္ေတာ့ ေဒါသထြက္တယ္။

ေဒါသ ထြက္ေတာ့ သမီးက သူ႔ကို မခံႏိုင္ေအာင္ေျပာ၊ သူကလည္း မခံႏိုင္ေအာင္ ေျပာဆုိ တစ္႐ႈံးက ႏွစ္႐ႈံး ျဖစ္မယ္။  နည္းနည္း ႏွစ္ၾကာလာေတာ့ ငါ မိေအး ႏွစ္ခါနာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ သံုးခါနာပဲလုိ႔။ အဲဒီေတာ့ မေမးေတာ့ဘူး။ သိလည္း မသိခ်င္ေတာ့ဘူး။ ေမးရင္ အလိမ္ ခံရတယ္။ မေမးရင္ အလိမ္ မခံရဘူး။ အဲဒီမွာ တစ္ခ်ဳိး ျဖတ္လုိက္တာေပါ့။ ေနႏိုင္ေအာင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ႀကိဳးစားရတယ္။ ပါးစပ္ကို မနည္းပိတ္ထားရ တယ္။ ဒါေပမဲ့ နည္းနည္း နည္းနည္း ေအာင္ျမင္လာတဲ့ အခါ ရလာတဲ့ အရသာကို ႀကိဳက္လာေရာ၊ ႀကိဳက္လာ ေတာ့ ေနရထုိင္ရ သက္သာတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ရင္း၊ ေလွ်ာ့ရင္းနဲ႔ ထားတတ္သြားတာ။

အဲဒီမွာ သားႀကီးက ငါ့မိန္းမ ငါ့အေပၚ စိတ္၀င္စားမႈ နည္းလာၿပီလုိ႔ မထင္ဘူးလား။

ပထမေတာ့ သူ အဲဒီလို ေတြးေကာင္းေတြးတယ္။ သူ႔ရဲ႕ လိုအင္ဆႏၵ မွန္သမွ် လုိေလေသး မရိွေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ တာ၀န္ ေက်တယ္။ သမီးက ႐ံႈးသြားတယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ ငါ ေပးလုိက္ရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ ႏိုင္ေတာ့ ႏိုင္ခ်င္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ငါႏိုင္ဖို႔ ဘယ္လုိလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲေပါ့။ ႏုိင္ခ်င္ တာက သူ႔ကို ႏိုင္ခ်င္တာ မဟုတ္ဘူး။ တျခား မိန္းမေတြကို ႏိုင္ခ်င္တာ။ ငါ ဒီေနရာကလည္း မဖယ္ႏုိင္ဘူး။ အဲဒီ အခါက်ေတာ့ အကုန္လံုးနဲ႔ သင့္တင့္ မွ်တေအာင္ ေပါင္းလုိက္တယ္။ အားလံုးကို မသိက်ဳိးကၽြန္ ျပဳလုိက္တယ္။ အဲဒီမွာ သားႀကီးက သမီးကို ဘာျဖစ္ သြားတာလဲ ဆုိေတာ့ သူ ေၾကာက္သြားတယ္။ ငါ့မိန္းမက ေဖာက္ျပန္ေတာ့မလား။ ငါ့ကိုမ်ား ထားသြားေတာ့ မလား။ ေသြးေအးသြားတယ္ေပါ့။ ငါ့ကို မခ်စ္ေတာ့ဘူးလား ဆုိၿပီး သူ႔စိတ္ထဲမွာ သို႔ေလာ သို႔ေလာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘာျပန္လုပ္ေပးရလဲ ဆုိေတာ့ သမီး အျပင္မထြက္ ေတာ့ဘူး။ အိမ္မွာပဲ ေနတယ္။ သမီးက တစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ ဆုိရင္ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကာဗာ လုပ္ၿပီးမွ လုပ္တတ္တယ္။ အဲဒါ ငယ္ငယ္ကတည္းကပဲ။ အမ်ားႀကီး ေတြးတယ္။

ေတြးၿပီး ေတာ့မွ ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ကာဗာလုပ္တယ္။ ကုိယ္ျပန္ မခံရမယ့္ ဟာေပါ့။ သားႀကီးနဲ႔ စိတ္ဆုိးၿပီး ဆင္းသြားတယ္ ဆုိရင္ သမီး ေမာင္ႏွမထက္ ဦးေဇာ္ႀကီးတို႔ကို ေျပာတယ္။ ဦးေဇာ္ႀကီးေရ၊ သမီးေတာ့ အိမ္ေပၚက ဆင္းသြားၿပီ။ သမီး ဘယ္မွာရိွမယ္။ ဦးေဇာ္ လုိက္လာခဲ့ပါ။ ဒါ သမီး ကုိယ့္ကိုယ္ကိုယ္ Cover လုပ္လိုက္တာ။ ဦးေဇာ္ႀကီးနဲ႔ ဦးေဇာ္ႀကီး အမ်ဳိးသမီးက သမီး ရိွတဲ့ အရပ္ကို လုိက္လာရတယ္။ သမီးက ဟုိတယ္မွာ ႏွစ္ည အိပ္တယ္ပဲထားလုိက္။ သားႀကီး အျမင္မွာ သူ႔ဦးေလးရဲ႕ ထိန္းသိမ္းမႈ ေအာက္မွာ ရိွတယ္။ သမီးက တစ္ခုခု လုပ္တုိင္းမွာ အျမဲကာဗာ လုပ္တယ္။ စိတ္ဆိုးလုိ႔ လုပ္တုိင္း လက္လြတ္စပယ္ မလုပ္ဘူး။ အခုေတာ့ ေနရင္း ေနရင္းနဲ႔ သားႀကီးဆံုးတဲ့ အခ်ိန္မွာ စိတ္ဆုိးစရာလည္း ရိွတယ္။ စိတ္နာစရာလည္း ရိွတယ္။ ေပ်ာ္စရာလည္း ရိွတယ္ေပါ့။ အကုန္လံုးက ညီညီမွ်မွ် ျဖစ္တဲ့ အခါက်ေတာ့ အကုန္လံုးကို စိတ္က ေတာ္ေတာ္ ေလး ထားလုိ႔ ရသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ အခုအခ်ိန္ သမီးမွာ ဘာမွ မရိွေတာ့ဘူး။ ေက်းဇူးတရား တစ္ခုပဲ က်န္ခဲ့တယ္။

မိုးမိုးက အမ်ား အျမင္မွာ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္ ျဖစ္မယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ ဆုိေတာ့ ေဒြးဆုိတာ ထိပ္ဆံုးက မင္းသား။ မိုးမိုးက အဲဒီ မင္းသားရဲ႕ ဇနီးေလ။ ဒါေပမဲ့ မိုးမိုးက တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန စီးပြားေရး လုပ္တယ္။ အဲဒါ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ကိုယ့္ေပါင္ ကိုယ္လွန္ေထာင္းတယ္ေပါ့။ လူတုိင္းကေတာ့ ဘယ္သူမွ ပင္ပင္ပန္းပန္း အလုပ္မလုပ္ ခ်င္ဘူး။ မျပည့္စံုလို႔သာ လုပ္တာေပါ့ေနာ္။ ဒါ အတိုဆံုး ေျပာတာ။

မိုးမိုးက Isolated ျဖစ္ေနတဲ့ အတြက္ မိုးမိုးက စီးပြားေရး လုပ္ငန္းလုပ္ၿပီး ကုိယ့္စိတ္ကိုယ္ ျပန္စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ လုပ္တာလား။

အင္း- အဲဒီလုိလည္း ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကိစၥေတြမွာ သမီး Carry မလုပ္လုိ႔ မရတဲ့ ျပႆနာေတြ ရိွတယ္။ မင္းသားမိန္းမ အိမ္မွာေတာ့ ဇိမ္နဲ႔ ေနခ်င္တာေပါ့ေနာ္။ ခုန ေျပာသလို ကာဗာ လုပ္ဖို႔ကို အျမဲ စဥ္းစားေနတာ။ ဆံုး႐ႈံး သြားခဲ့ရင္ ဆုိၿပီးေပါ့။ ကုိယ့္ေယာက်္ားအေၾကာင္း၊ ကုိယ့္ရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရး အေၾကာင္း၊ ကုိယ့္ရဲ႕ မိသားစု အေၾကာင္း သူမ်ား သိတာထက္ သမီးက ပိုသိတယ္။ အဲဒီလုိ ဆုိေတာ့ အျမဲတမ္း တြက္ေနရတယ္။ ဆံုး႐ႈံးသြားတဲ့အခါ ငါဘာနဲ႔ Carry လုပ္သြားမလဲ။ ခုနေျပာတဲ့ စကားလုိပဲ၊ ေသတဲ့ သူကို အျပစ္မေျပာ ေတာ့ဘူးေပါ့။ အဲဒီေတာ့ မျဖစ္လုိ႔ လုပ္ရတယ္ေပါ့။
 

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)

၀င္းၿငိမ္း
(ေရႊအျမဳေတ မဂၢဇင္း၊စက္တင္ဘာလ ၂၀၁၁),

Read more »

ရခိုင္ျပည္နယ္ ခရီးစဥ္နဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဦးကိုကိုၾကီးနဲ႔ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခ်က္..

အလယ္သံေက်ာ္ေက်းရြာ၊ နယ္စပ္ေဒသ လူ၀င္မႈစစ္ေဆးေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ အမွတ္ (၇) နယ္ေျမတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ဒုကၡသည္စခန္းရွိ ေမာရ၀တီေက်းရြာမွ ဒုကၡသည္မ်ားကို ေျဖသိမ့္ႏွစ္သိမ့္ေပးစဥ္။ (ဇူလိုင္ ၁၂ရက္၊ ညေန ၅း၀၀ နာရီ)

88 Generation Students ေဖ့စ္ဘြတ္ခ္

အလယ္သံေက်ာ္ေက်းရြာ၊ နယ္စပ္ေဒသ လူ၀င္မႈစစ္ေဆးေရး ကြပ္ကဲမႈ ဌာနခ်ဳပ္ အမွတ္ (၇) နယ္ေျမတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ဒုကၡသည္စခန္းသို႔ ေငြေၾကးႏွင့္ ပစၥည္းမ်ားလွဴဒါန္းစဥ္။ (ဇူလိုင္ ၁၂ရက္၊ ညေန ၅း၁၀ နာရီ)

 ရခိုင္ျပည္နယ္သို႔ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ၈၈မ်ဳိးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ ယေန႔ ( ဇူလိုင္လ ၁၃ ရက္ ) နံနက္ ၇း၀၀နာရီတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေနာက္ဘက္စြန္းရွိ ျမန္မာ - ဘဂၤလားေရွ႕ ႏွစ္ႏိုင္ငံ နယ္စပ္စည္းရိုးသို႔ သြားေရာက္ ေလ့လာၾကည့္ရႈခဲ့ၾကသည္။

Read more »

ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ႏွင့္ ဦးေအာင္မင္း ေတြ႔ဆံု

ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္အေျခစိုက္ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းတည္ေထာင္သူ ေဒါက္တာ စင္သီယာေမာင္ႏွင့္ ျမန္မာအစိုး ရ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယ္စားလွယ္ မီးရထား၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းတို႔က ထိုင္းႏိုင္ငံ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၊Wattana Village Resort ဟိုတယ္တြင္ ယေန႔ ေန႔လည္ ၁၂နာရီ၌ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည္။

နာရီ၀က္ၾကာ ေတြ႔ဆံုခဲ့သည့္ အဆိုပါ ေတြ႔ဆံုပြဲတြင္ နယ္စပ္ေဒသရွိ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ လူမႈေရးကိစၥ မ်ားကို ေရွ႕ဆက္ ဘယ္လိုလုပ္ေဆာင္သင့္သည္မ်ားကို အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ဘက္မွ ဦးေအာင္မင္းႏွင့္ လူ၀င္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး၀န္ႀကီး ဦးခင္ရီ ဦးေဆာင္ေဆြးေႏြးခဲ့ၿပီး ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္ဘက္မွ ဆရာမ ေနာ္ထူး၊ ဆရာ ေစာခ်စ္၀င္းႏွင့္ CDC ေက်ာင္းအုပ္ မန္းေရႊႏွင္းတို႔က ပါ၀င္ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္က “ဦးေအာင္မင္းကို နယ္စပ္မွာရွိတဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ ကေလးအခြင့္အေရး အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ လက္ရွိလုပ္ငန္းေတြကို က်မတို႔ တင္ျပတယ္။ လာမယ့္အေျခအေနမွာ ထိုင္းႏိုင္ငံထဲမွာရွိတဲ့ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးနဲ႔ လူမႈေရးအေျခခံအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ျပည္တြင္းထဲမွာ ရွိတဲ့အဖြဲ႔ေတြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈေတြ ပိုလုပ္ႏိုင္ေအာင္ ဆက္ၿပီး ေဆြးေႏြးသြားမယ္။”ဟု သတင္းထာက္မ်ားကို ေျပာသြားခဲ့သည္။

ေတြ႔ဆံုမႈေၾကာင့္ ဦးေအာင္မင္းအေနျဖင့္ လက္ရွိ ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ေဒသရွိ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ လူထုအေျချပဳအဖြဲ႔အစည္းမ်ား၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို ပိုမို သေဘာေပါက္သြားၿပီျဖစ္သလို ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ရန္ အစိုးရ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ထပ္လႊတ္ေပးမည္ဟု ေျပာသြားေၾကာင္း ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္က ဆိုသည္။

မီးရထား၀န္ႀကီး ဦးေအာင္မင္းက “ဆရာမႀကီး(ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္)လိုအပ္တဲ့ အကူအညီေတြကို ကူညီမယ္။ သမၼတႀကီးကလည္း ကူညီဖို႔ လႊတ္လိုက္တာပဲေလ။ ၿပီးေတာ့ ဆရာမႀကီးကို ကူညီႏိုင္ဖို႔ လူမႈေရးနဲ႔ က်န္းမာေရးအလုပ္ကို လုပ္ေနတဲ့ က်ေနာ့္ဇနီးနဲ႔ ဦးခင္ရီဇနီးလႊတ္ေပးဖို႔ ရွိတယ္။ ဆရာႀကီးရဲ႕ ေဆးခန္းကို လည္း တရား၀င္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးပမ္းေပးမယ္။”ဟု ေျပာသည္။

ထို႔အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တိုင္းရင္းသားမ်ားအတြက္ ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္ မဲေဆာက္ေဒသတြင္ ႀကီးမားခက္ခဲ သည့္ အလုပ္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ေနသည့္ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္အား ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းႏွင့္လိုအပ္ သည့္ အကူအညီမ်ားကို စာျဖင့္ ေရးကာ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ထံသို႔ ယူသြားေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးေအာင္မင္းက ေျပာသည္။

လာမည့္ ဇြန္လ ၂၇ရက္ေန႔ နံနက္ ၆နာရီခြဲတြင္ ဦးေအာင္မင္းဦးေဆာင္သည့္ အစိုးရၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယ္စား လွယ္အဖြဲ႔သည္ မဲေဆာက္ရွိ မယ္ေတာ္ေဆးခန္းတြင္ ေဒါက္တာစင္သီယာေမာင္အား ထပ္မံ၍ သြားေရာက္ ေတြ႕ဆံုဦးမည္ဟုသိရသည္။

ယေန႔ အစိုးရၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုယ္စားလွယ္ ဦးေအာင္မင္းႏွင့္အဖြဲ႕သည္ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕ Wattana Village Resort ဟိုတယ္တြင္ ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ံုး-KNU၊ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ား ဒီမိုကရက္တစ္ တပ္ဦး (ABSDF)တို႔ႏွင့္လည္း ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့သည္။

Read more »

ငယ္ငယ္တုန္းက စီးပြားေရးပဲ လုပ္ခဲ့တာ အခုလို အႏုပညာရွင္ျဖစ္လာမယ္လို႔ ထင္မထားဘူးဆိုတဲ့ ျမင့္ျမတ္

 

ေမး - သ႐ုပ္ေဆာင္အလုပ္ကို ငယ္ငယ္ကတည္းက စိတ္ကူးခဲ့တာလား။

ေျဖ - တစ္ခါမွမေတြးခဲ့ဖူးဘူး။ ေျပာရရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက အႏုပညာအလုပ္ကို ဝါသနာမပါခဲ့တာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း လုပ္ေနတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အေခြဆိုင္ဖြင့္တယ္ေလ။ အဲဒီအတြက္ အႏုပညာေလာကနဲ႔ မစိမ္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္က စီးပြားေရးသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ပဲ လုပ္ၾကတာပါ။ အခုလိုျဖစ္လာလိမ့္မယ္လို႔လည္း မေတြးခဲ့မိပါဘူး။

ေမး - ျမင့္ျမတ္ အရင္ကေတြးထားခဲ့တဲ့ အေတြးကေရာ ဘယ္လိုပံုစံမ်ိဳးလဲ။

ေျဖ - ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ တန္းေအာင္ခါစ ၁၈ ႏွစ္သား ေလာက္တုန္းကေတာ့ အလုပ္တစ္ခုလုပ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘာလုပ္လို႔လုပ္ရမွန္းမသိဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိဘေတြရဲ႕ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ အေခြဆိုင္ကိုပဲ ကူညီၿပီးလုပ္ရမလားဆိုၿပီး ေဝေဝဝါးဝါးရွိခဲ့တာ။ ဒါကေတာ့ လူငယ္အမ်ားစုျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာတစ္ခုပါ။ အသက္အရြယ္နဲ႔ အခ်ိန္အခါကလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ အေတြးစိတ္ကို ေျပာင္းလဲသင့္သေလာက္ ေျပာင္းလဲေစႏိုင္တယ္ေလ။

ေမး - အႏုပညာေလာကထဲကို စဝင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုအခက္အခဲေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရလဲ။

ေျဖ - အႏုပညာေလာကဆိုတာ က်ယ္ဝန္းသေလာက္ အလြယ္တကူ ဝင္ေရာက္လို႔ မရဘူးဗ်။ ေဝေလေလနဲ႔ပဲ ျပန္ထြက္သြားရမွာေလ။ အဲဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီအတိုင္း အစိမ္းသက္သက္တစ္ေယာက္ဘဝနဲ႔ ဒီေလာကထဲ ေရာက္ဖို႔ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ေလးမလြယ္တဲ့ ကိစၥပါ။ ဒီေလာကထဲ ဝင္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ လူေတြရဲ႕ႏွိမ္တာေတြက ေသခ်ာကိုရွိတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့ လူ႔သဘာဝကိုက မျပည့္တဲ့အိုး ေဘာင္ဘင္ခတ္တဲ့ သေဘာရွိတယ္။ ျပည့္တဲ့သူေတြက ဒီေလာက္ မဟုတ္ဘူး။ လူ႔ေလာကထဲမွာကို တိုက္ခိုက္မႈေတြ ကိုယ့္ရဲ႕ျဖစ္တည္ရာ ျဖစ္တည္ေၾကာင္းထက္ ပ်က္စီးရာ ပ်က္စီးေၾကာင္းပဲ စဥ္းစားတဲ့သူေတြ၊ ျဖစ္လာရင္ မနာလိုတဲ့သူေတြ ျဖစ္လာမွစိုးလို႔ ႏွိမ္တဲ့သူေတြက ဒုနဲ႔ ေဒးနဲ႔ကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရဖူးပါတယ္။

Read more »